چکیده مقاله
اعتماد، سنگ بنای رابطه ی میان بیمار و پزشک است و «اصل رازداری» یکی از مهم ترین ستون های این اعتماد به شمار می رود بیمار با این پیش فرض که اطلاعات حساس جسمی و روانی اش محفوظ می ماند، خصوصی ترین ابعاد زندگی خود را در اختیار کادر درمان قرار می دهد با این حال، در عصر فناوری و تبادل سریع داده های سلامت، این حریم خصوصی بیش از هر زمان دیگری در معرض خطر قرار گرفته و افشای ناخواسته ی آن می تواند آسیب های جبران ناپذیر به حیثیت، روان و جایگاه اجتماعی فرد وارد آورد پژوهش حاضر، با درک این دغدغه ی مهم، به کاوش در ابعاد حقوقی «مسئولیت مدنی» ناشی از افشای اسرار پزشکی در نظام حقوقی ایران می پردازد هرچند قانون گذار در ماده ۶۴۸ قانون مجازات اسلامی، جنبه ی کیفری این عمل را مورد توجه قرار داده است، اما بررسی ها نشان می دهد که در حوزه ی جبران خسارت مدنی، با خلاهای جدی قانونی و تفسیری مواجه هستیم مبنای مسئولیت در حقوق کنونی ایران، «تقصیر» است و زیان دیده برای احقاق حق خود، مسیر دشواری را برای اثبات فعل زیان بار، ورود ضرر به ویژه ضررهای معنوی و رابطه ی سببیت پیش رو دارد این مقاله استدلال می کند که چارچوب فعلی، پاسخ گوی نیازهای جامعه امروز نیست و با بهره گیری از ظرفیت های فقهی مانند قاعده «لا ضرر»، می توان به ساختاری منسجم تر برای تضمین حقوق بیماران دست یافت؛ امری که بازنگری در مقررات فعلی را اجتناب ناپذیر می سازد
کلیدواژهها
نویسندگان
مهدی کیهان فر
دانشجوی کارشناسی حقوق، عضو باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد زاهدان، ایران
امید جمالزهی تالاران
دانشجوی کارشناسی حقوق، عضو باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد زاهدان، ایران
اسماعیل بیگی
دانشجوی کارشناسی حقوق، عضو باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد زاهدان، ایران
شیوه ارجاع
کیهان فر، مهدی و جمالزهی تالاران، امید و بیگی، اسماعیل،1404،تحلیل مسئولیت مدنی ناشی از افشای اسرار پزشکی با رویکرد تطبیقی در حقوق ایران و کامن لا،سیزدهمین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در مدیریت و علوم انسانی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات سیزدهمین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در مدیریت و علوم انسانی31 تیر 1404 · تهران