چکیده مقاله
این مقاله به بررسی الگوی تعامل اسلام با محیط زیست پرداخته و تلاش می کند اصول زیست محیطی این دین جامع را در مدیریت بحران های زیست محیطی معاصر تحلیل کند بیان مسئله مقاله مبتنی بر ضرورت شناسایی رویکردهای دینی برای حل مشکلات زیست محیطی است که ناشی از بهره برداری بی رویه، آلودگی و عدم توجه به توسعه پایدار است سوال اصلی تحقیق این است که چگونه آموزه های اسلامی می توانند به عنوان چارچوبی کاربردی در حفاظت از محیط زیست و مدیریت پایدار آن به کار گرفته شوند روش تحقیق کیفی بوده و از تحلیل متون دینی شامل قرآن کریم، احادیث و منابع دینی برای استخراج اصول و تطبیق آنها با مفاهیم مدرن زیست محیطی استفاده شده است در این پژوهش، به اصولی همچون عدالت زیست محیطی، امنیت، توسعه پایدار، بهداشت محیط، و مصرف بهینه پرداخته شده و بر پیوند عمیق این آموزه ها با مفاهیم مدرن همچون عدالت بین نسلی، حفاظت از منابع تجدیدپذیر و جلوگیری از فساد در زمین تاکید شده است نتایج نشان می دهد که آموزه های اسلامی نه تنها به حفاظت و بهبود کیفیت محیط زیست تاکید دارند، بلکه اصولی عملی برای تحقق توسعه پایدار ارائه می دهند از جمله این اصول می توان به عدالت در بهره برداری از منابع، دعوت به پاکیزگی، توجه به بهداشت آب و خاک، و نظارت اجتماعی در قالب امر به معروف و نهی از منکر اشاره کرد این پژوهش نتیجه می گیرد که بهره گیری از این آموزه ها می تواند الگویی اخلاقی و عملی برای مقابله با بحران های زیست محیطی معاصر فراهم کند و زمینه ساز بهبود کیفیت زندگی و پایداری منابع برای نسل های آینده باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ردبار، سحر،1403،الگوی تعامل با محیط زیست از منظر اسلام،ششمین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روانشناس�
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روانشناسی28 دی 1403