تعیین نقش استرس شغلی بر رضایت شغلی مراقبین معلول در مرکز جامع توانبخشی مبتنی بر خانواده و ویزیت در منزل

چکیده مقاله

استرس شغلی یکی از عوامل مهم ایجاد عوارض جسمی و روانی و همچنین نارضایتی شغلی در مراقبین و در نتیجه کاهش کیفیت خدمات ارایه شده می باشد جهت آشنایی با مراقبین آموزش دیده در سازمان بهزیستی و مراکز تحت نظارت آن توضیحاتی ارائه می شود سازمان بهزیستی در ادامه ی سیاست های توانمندسازی افراد دچار معلولیت با تشکیل نوعی از توانبخشی به نام توانبخشی مبتنی بر خانواده؛ افرادی را که می توانند از خانواده ی فرد معلول باشند و یا غیر عضو خانواده آموزش و تعلیم می دهند تا با مراجعه به محل زندگی و منزل معلوالن به مراقبت و توانبخشی از افراد معلول بپردازند به این افراد به اصطالح مراقب گفته می شود با توجه به نقش مراقبین در توانبخشی و توانمندسازی افراد معلول جهت بازگشت موفق به جامعه و عملکردهای اجتماعی آنها معلولین و نقش پیشگیرانه ای که مراقبین در مشکالت جسمی و روحی و روانی معلوالن دارند در این تحقیق نقش و ارتباط استرس شغلی بر رضایت مندی شغلی مراقبین شاغل در مرکز توانبخشی پویش در شهرستان نیشابور مورد مطالعه قرار خواهد گرفت تحقیق حاضر از نوع مطالعات توصیفی مقطعی بوده و جامعه آماری آن شامل کلیه مراقبین شاغل در مرکز توانبخشی پویش در شهرستان نیشابور می باشد که با استفاده از فرمول کوکران نمونه آماری ۲۰ نفر که به روش تصادفی ساده انتخاب شده اند ابزار مورد استفاده در این تحقیق پرسشنامه و به منظور تجزیه و تحلیل نتایج تحقیق از روش های آمار توصیفی فراوانی، درصد، میانگین، انحراف معیار، همبستگی و استنباطی تحلیل واریانس، آزمون t استفاده شده است براساس نتایج تحقیق، در بین عوامل مربوط به رضایت کمترین میزان رضایتمندی مربوط به رضایت از ارتقاء بوده است که ۱/۱۷ درصد رضایت کمی از وضعیت ارتقاء داشته اند و همبستگی بین استرس و رضایت از کار و رضایت از مسئول معنی دار بوده است طبق نتایج بدست آمده، بین استرس با رضایت از کار، رضایت از مسئول و رضایت از حقوق و مزایا ارتباط معنی دار وجود داشته است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

هاشم سنگونی

نیشابور و سازمان بهزیستی خراسان رضوی

�نگونی، هاشم،1403،تعیین نقش استرس شغلی بر رضایت شغلی مراقبین معلول در مرکز جامع توانبخشی مبتنی بر خانواده و ویزیت در منزل،ششمین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روانشناس�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات ششمین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روانشناسی28 دی 1403