چکیده مقاله
لغزش اخلاقی و رفتاری فرزندان، یکی از دغدغه های اصلی والدین است که واکنش آنان و تلاش در جهت آگاهی بخشی و ممانعت از انحراف فرزندانشان را به همراه دارد حکیم نزاری قهستانی نیز، با مشاهده گرایش پسران خود شهنشاه و نصرت به می و می گساری، سعی دارد تا اندرزنامه ای به نام دستورنامه محوریت ب پرهیز از می و ترک میخواری را سرلوحه اخلاقی و رفتاری فرزندانش قرار دهد؛ در این میان، وی در اندرز و نهی فرزندان جوان خود، شرایط و اقتضای سنی آنان را مدنظر قرار داده و با طی مراحلی از قبیل: روند تدریجی درطرح مساله منکر می خواری ، رعایت ایجاز در پنددهی، و استفاده از شیوه های اندرز و نهی غیرمستقیم و مستقیم، راهکارهای اندرزی و تربیتی مناسبی را در پیش میگیرد؛اما با این حال،وی با غفلت از هدف اصلی خود تحریم میخواری ، به تدریج، قاطعیت و استواری کلام نهی گونه خود را از دست داده و با تناقض گویی و عدم ارایه الگوی مناسبی از خود، احتمال تاثیرگذاری سخنان خود را با افول مواجه میسازد در این مقاله که با روش توصیفی تحلیلی انجام شده است، مساله تحریم میگساری از جانب نزاری و نقاط قوت و ضعف اندرز و نهی های وی، مورد بررسی و نقد قرار خواهد گرفت
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�وادی امام زاده، هادی و مدرسی، فاطمه،1397،آسیب شناسی تحریم خمر در دستورنامه نزاری،کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات و فرهنگ
ارائهشده در
مجموعه مقالات کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات و فرهنگ30 تیر 1397