بررسی تطبیقی ادبیات سیاسی در گلستان سعدی ، بهارستان جامی و پریشان قاآنی

چکیده مقاله

گلستان سعدی از جمله شاهکارهای بی بدیل فارسی است که شهرتش در طول قرن ها ادبیات جهان را در نوردیده است آموزه های ادبیات سیاسی گلستان آن چنان به کام ادیبان و روشنفکران اروپایی و به ویژه فرانسویان خوش آمده بود که بارها به ترجمه آن دست بردند و به تقلید از آن، داستان ها و نمایش نامه ها ساختند هم ازین رو، امرسون، شاعر آمریکایی، سعدی را شاعر دوستی، عشق، ایثار و صفا می نامد و حکمت عملی و عواطف اخلاقی او را می ستاید؛ هردر، شاعر آلمانی، از سعدی به عنوان معلم مطبوع اخلاقیات نام می برد و هامرپورگشتال، ادیب اتریشی از مانوس بودن نبوغ سعدی برای جهان غرب سخن می راند در این میان، ب5با نخست گلستان: در سیرت پادشاهان و مضامین مشابه آن، بیش از دیگر ابواب مورد توجه آن ها قرار می گیرد نکته ی بارز این باب، اخلاق مداری در سیاست و آیین کشورداری است و به مسئولیت پذیری حاکم در برابر حکومت و مردم می پردازد این گونه از ادبیات سیاسی تعلیمی، نیاز روز غرب بود و در ایران نیز طرفداران و پیروان بسیار یافت نتیجه این تتبع آفرینش آثاری همسان با گلستان بود از جمله موفق ترین مقل6دان سعدی، جامی و قاآنی شیرازی اند که با بهره گیری از آموزه های گلستان در بهارستان و پریشان به مسئولیت های مهم حاکم در قبال مردم پرداخته اند نگارندگان در این جستار پژوهشی برآنند تا با رویکردی تحلیلی تطبیقی به محتوا و شیوه پرداخت متفاوت از یک موضوع واحد بپردازند ؛ به باور نگارندگان، هرگاه یک اثر ادبی در کنار اثری دیگر مورد ارزیابی و تطبیق قرار گیرد، معنایی عمیق تر و دقیق تر را به نمایش می گذارد برآیند آماری پژوهش نشان می دهد میزان تاثیرپذیری پریشان از گلستان در اخذ آموزه های سیاسی تعلیمی نسبت به بهارستان بیشتر و از نظردق6ت، برخوردارتر است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مهدی رحیمی

استادیار ادبیات تطبیقی، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران

احمد خواجه ایم

استادیار زبان و ادبیات فارسی ، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران

اعظم نگاریان

دانشجوی کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه حکیم سبزواری،سبزوار، ایران

�حیمی، مهدی و خواجه ایم، احمد و نگاریان، اعظم،1398،بررسی تطبیقی ادبیات سیاسی در گلستان سعدی ، بهارستان جامی و پریشان قاآنی،دومین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ18 اردیبهشت 1398