چکیده مقاله
ستایش و نکوهش همواره یکی از موضوعات اصلی شاعران درباری، علی الخصوص دربار غزنویان بوده است تاریخ بیهقی از جمله آثار منثور فارسی مربوط به عصر غزنویان و بیهقی یکی از شخصیت های اصلی این تاریخ پرفراز و نشیب است که خالی از مدح و ذم های درباری نیست تمجید ها و نکوهش های بیهقی زمانی نمود بیشتری پیدا می کندکه بایکی از فنون بلاغت و صناعات ادبی همراه باشد در این مقاله جنبه های ادبی مدح و ذم افراد در دو حوزه ی بیان و بدیع با تکیه بر مجلد پنجم و ششم موشکافی و به این سوالات پاسخ داده شده است که بیهقی در مدح و ذم های خود به عناصر ادبی درجهت زیبایی متن خود توجه داشته است یا خیر کجا و چگونه این عناصر ادبی را در جایگاه مدح وذم اشخاص به کار می برد ماخذ اصلی، مجلد پنجم و ششم تاریخ بیهقی است در واقع یافته های این پژوهش در راستای پژوهش های دیگر در زمینه تاریخ بیهقی و ادبی بودن آن است و به شگردهای های بیهقی در ستایش ها و نکوهش هایش در مورد افراد دست یافته و معلوم کرده است که بیهقی در مدح و ذم های خود به فنون بلاغت و صناعات ادبی توجه داشته است و هرجا شخصی را فارغ از اینکه چه جایگاه و منصبی دارد می ستاید ، نکوهش نیز می کند و همچنین صورخیال و عناصر بیانی را که مخیل تر و گیراتر از سایر فنون هستند، برای افراد بزرگ درباری و عناصر بدیعی را برای افراد پایین تر بکار می برد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�براهیمی پور، محسن،1398،بررسی جنبه های ادبی مدح و ذم افراد در تاریخ بیهقی بر اساس مجلد پنجم و ششم،دومین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ18 اردیبهشت 1398