چکیده مقاله
این مکتوب سه بررسی چهارنمادمرسوم امابانگاه تازه در در اشعار هوشنگ ابتهاج می پردازد با تامل وپژوهش درویژگی های خاص سبکی و تمایزآفرینی و هنجار شکنی ها را در آن می یابیم به همین دلیل مطالعه وپژوهش در شعر سایه میتواند راهبردی به شناخت بهتر دورهی شاعر و شخصیت ادبی و نقش او در ادبیاتمعاصر باشد روش تحقیق دراین مکتوب، روش پژوهشی توصیفی تحلیلی است باتوجه به این که سایه درشعرمعاصرفارسی تصویرهایی نو و نماد هایی ویژه آفریده است ،از این رویکرد می توان پژوهش های تازه ایدرشعراین شاعرانجام داد یافته های این پژوهش نشان میدهد که سایه شاعری است دارای سبک ویژه و مختصبه خودش از نظر فکری، شاعری اندیشه گرا است که تلفیقی از درونگرایی و برون گرایی را در اندیشه اش می پروراند واز چهار نماد مرسوم آب، آتش، باد وچراغ ابداع تازه ای می آفریند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لوی، رقیه،1398،تاملی درچهارنماد مرسوم وابداعی اشعارهوشنگ ابتهاج (آب، آتش، باد وچراغ)،سومین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ22 مهر 1398