چکیده مقاله
عمر ابن ابی ربیعه و ایرج میرزا از شعرایی هستند که روحیاتی مشابه، و مضامین شعری یکسانی دارند هر دو از طبقه اشراف و متمولان عصر خود بوده اند که جسورانه شعر می سرودهاند، بافت کلامشان ساده، روان و ساختار و محتوای شعرشان قابل فهم است هر یک از آنها تصویری از جایگاه زن در جامعه ارائه داده اند که بر گرفته از احساسات، عواطف و علایق آنها بوده است غزل سرایی عمر ابن ابی ربیعه بیشتر متاثر از زیبایی ظاهری و عشق به زن است، در حالی که ایرج میرزا علاوه بر زیبا بینی، به مساله حقوق اجتماعی زن و بهزعم خویش دفاع همه جانبه از آزادی زن پرداخته است در این پژوهش به شیوه توصیفی تحلیلی جایگاه اجتماعی زن در آثار شامخ شعرای مذکور مطالعه گردید و وجوه اشتراکی اشعار این دو شاعر مورد بررسی قرار گرفت نتایج تعمق در زندگی و اشعار دو شاعر مبین آن است که وجوه اشتراکی زیادی بین آن دو شاعر وجود دارد دلبستگی شدیدی به اهل لهو و غنا داشتند و منزل خودشانرا محل تجمع مغنیان و شعراء ساخته بودند صراحت کلامشان، سادگی اشعارشان هجویات، جسارت و بی پروایی شان و نوع نگاهشان به زن کاملا مثل هم است اما محیط پیرامون هر شاعر و مقتضای حال اقتضا می کرد تا شاعر شیوه خودش را پیش بگیرد و هدفش را دنبال کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�راهویی، حاتم و زند وکیلی، محمد تقی،1398،بررسی تطبیقی جایگاه زن در اشعار عمر ابن ابی ربیعه و ایرج میرزا،چهارمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ22 اسفند 1398