چکیده مقاله
بحث بهشت و جاودانگی در ادامه حیات و زندگی پس از مرگ از مباحث مهم و بنیادین ادیان الهی به شمار می رود این مسئله با رویکرد فلسفی و کلامی، عرفانی و قرآنی مورد توجه اندیشمندان مذهبی به خصوص علما و عرفای مسلمان واقع شده است بهشت و جهنم در واقع حقیقت وجود خود آدمی است و بهشت و جهنم نهایی، محصول تعامل مشترکی است که بین وجود آدمی با عوامل وجودی خارج از او پدید می آید و افکار و نیات و اعمال او تاثیر بی بدیل در چگونگی این تعامل دارند بهشتیان کسانی هستند که به تصریح قرآن، در ترازوی اعمال، کفه ی کارهای نیک شان از کفه ی بدی هاشان سنگین تر است این مقاله در پی آن است تا دیدگاه و شیوه ی مولوی رو در دعوت به بهشت تحلیل کند و مولوی در توصیف سرای جاوید، قیامت را القاء الهی و بهشت را زمان وصال با یار دانسته است و دوزخ را لحظه فراق از یار
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�وهانی، علیرضا و زینی وند مقدم، لیلا،1400،" بررسی و تحلیل شیوه مولوی در دعوت به بهشت"،هشتمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ
ارائهشده در
مجموعه مقالات هشتمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ31 تیر 1400