چکیده مقاله
؛ «زمان» از دیرباز تاکنون بخش مهمی از زندگی فرهنگی، دینی و تاریخی بشر بشمار می رود و با توجه به هر جغرافیا، دین و فرهنگ شامل تقسیم بندی های گوناگون می باشد همچنین با در نظر داشتن این مسئله به نظر می آید «زمان» و «گاهشماری» در ذهن ایرانیان کهن نیز ماند بسیاری از جوامع دیگر از توالی دوره ها و بخش های جدا از یکدیگر تشکیل شده است که می توان نمونه ی آن را در بررسی بسیاری از متون ایرانی و از جمله متون ایرانی میانه مشاهده کرد به عنوان نمونه در این متون می توان از تقسیم سال به فصول، ماه ها، هفته ها و سخن گفت از آن رو که مسئله ی زمان بخشی از باورهای دینی مردمان را نیز دربرمیگیرد با کنکاش در متون دینی نیز به اهمیت آن و چگونگی تقسیم بندی ها می توان پی برد در این پژوهش کوشش شده است بخشی از تقسیمات زمانی ایران کهن را بر اساس کتاب ادبیات مانی نوشته ی مری بویس در متن y کتاب مورد بررسی قرار گیرد متن y چگونگی آفرینش جهان هستی بر اساس دین مانویت را بیان می کند ، با بررسی این متن مشخص است که زمان و گاهشمار در باور مردمان آن ادوار تفاوت چندانی با تقسیم بندی های سایر ادیان به ویژه دین زرتشتی و تقسیم بندی های زمانی کنونی بشر نداشته است
کلیدواژهها
نویسندگان
ناهید زالی پور
فارغ التحصیل کارشناسی ارشد رشته ی فرهنگ و زبان های باستانی
شیوه ارجاع
�الی پور، ناهید،1400،بررسی تقسیمات زمانی در متن y کتاب ادبیات مانوی از مری بویس،نهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ
ارائهشده در
مجموعه مقالات نهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ14 آبان 1400