تبیین تمایز دو اصطلاح روایتمندی و روایت گونه گی در مطالعات روایت شناسی

چکیده مقاله

متون در عالم ادبیات به دو دسته متون روایی و غیر روایی تقسیم می شوند، متون روایی نیز خود دو گونه اند: متون روایتمند و متون روایت گونه امروزه نظری هپردازان عرصه روایت برای بررسی میزان روایی بودن متون دو اصطلاح به ظاهر متشابه، اما متفاوت «روایتمندی» و «روایت گونگی» را به کار می برند نگاه صوری به این دو اصطلاح نشان می دهد که روایتمندی روایت مندی حالتی توصفی دارد؛ در حالی که روایتگونگی روایت گونه مبتنی بر تشبیه است و تنها برخی از ویژگی های روایتمندی را در خود دارد، پس روایتمندی Normativity اعم از روایت گونگی Narrative hood است حال مساله این است که معیارهای تمایز متن روایتمند و روایت گونه کداماند؟ پژوهش حاضر به شیوه توصیفی تحلیلی درصدد تحلیل و تبیین این دو اصطلاح با تکیه بر متون مختلف است و نتایج حاصل از تحقیق نشان می دهد که روایتمندی ابزار سنجش میزان توالی رویدادها و مبتنی بر عناصر درون متنی است، در حالی که روایت گونگی حداقل معیارهای روایی متن را در بر می گیرد و حد واسط بین متن روایی و غیر روایی است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فضل الله خدادادی

استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه بین المللی امام خمینی ره ، قزوین، ایران

�دادادی، فضل الله،1400،تبیین تمایز دو اصطلاح روایتمندی و روایت گونه گی در مطالعات روایت شناسی،نهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات نهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ14 آبان 1400