چکیده مقاله
مصلح الدین سعدی شیرازی، در سال ۶۰۶ ه ق در شیراز زاده شده، و در جوانی به بغداد رفته و در نظامیه بغداد علوم رایج زمانخود را فراگرفته است سعدی پس از بازگشت به شیراز دو اثر معروف با نام های بوستان در حوزه ادبیات مثنوی و گلستان را درنثر مسجع، که دارای نکته های اخلاقی، اجتماعی و فرهنگی پربار هستند، نوشته است علاوه بر این، او آثاری در سایر قالب هایادبی نظیر قصیده، قطعه، ترجیع بند و تک بیت به زبان فارسی و عربی نیز، دارد سعدی مصلحی اجتماعی و آموزگاری اخلاقیاست که با پند و اندرز کوشش می کند در مقابل ظلم و نابرابری بایستد یا دست کم تا حدی از ناروایی های آن را بکاهد البته، اوتقدیرگراست و حتی، افتادن برگی از درخت را ناشی از اراده خداوند میداند؛ پس در اندیشه و تفکری که بر اثر سیر و سیاحت وتجربه کسب کرده است، بر این باور است که خوبی و بدی در ذات انسانها سرشته شده و قابل تغییر نیست سعدی ضمن پند واندرز حاکمان و بزرگان، از مهر و مهرورزی، عدالت و برابری، احسان و نیکوکاری و عشق به همنوع با بردباری کامل، سخنفراوان دارد، که زمینه ساز تربیت خلق و خوی و منش و رفتار فرد در اجتماع می شوند و بر این منوال الگویی می شوند که جامعهرا اصلاح و انسان را از زندگی راضی می گردانند مطالب با روش توصیفی تحلیلی و برگ برداری از کتاب ها و مقاله هاگردآوری شده است سعدی در ۲۷ ذیحجه سال ۶۹۰ ه در شیراز درگذشته است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�حیمی، سعدالله و رحیمی، کبری،1401،اخلاق و تاثیر کلام اخلاقی مصلح الدین سعدی شیرازی،یازدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ4 خرداد 1401