کاربرد تمثیل در آثار ادبی با تکیه براشعار مولانا

چکیده مقاله

تمثیل یکی از شگردهای پرکاربرد ادبیات است که شعرا و نویسندگان از آن بهره فراوان برده اند چرا که کلام اگر استدلالی باشددر پی تفهیم خواننده است ، یکی از طرق جهت فهم بیشتر کلام ، به واسطه ی تمثیل ایجاد می شود بر خلاف تصور پیشینیاندرباره تمثیل و تلقی عدم اعتبار آن به لحاظ منطقی، تمثیل از جایگاه ویژه ای در متون ادبی برخوردار است کلام مولانا چه دردیوان شمس و چه در مثنوی معنوی آکنده از تمثیلات است اما آنچه نیاز است ، بررسی شود و سوال انگیز است، این که اصولانقش تمثیل در کلام مولوی چیست؟ و چه ابعاد زیباشناسانه دارد؟ هر چند ابتدا باید معنای تمثیل را دانست و به نقش آن درادبیات پی برد و سپس به دنبال آن به آثار مولانا نگریست که از مقوله تمثیل، مولوی چگونه و در چه مواردی بهره جستهاست تمثیل در دیوان شمس بیشتر برای تقریب ذهن به کار رفته و جنبه بلاغی آن مورد نظر بوده ، بر خلاف مثنوی که جز اینموارد، از تمثیل برای استدلال نیز بهره برده شده است که در این مقاله با آوردن شاهد مثال به آن اشاراتی شده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

الهام ناظم

استادیار زبان وادبیات فارسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دولت آباد

ناظم، الهام،1401،کاربرد تمثیل در آثار ادبی با تکیه براشعار مولانا،دوازدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دوازدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ16 تیر 1401