بررسی نمادپردازی در شعرهای شبگیر و ارغوان امیرهوشنگ ابتهاج

چکیده مقاله

رمز یا نماد یکی از فنون بسیار هنرمندانه ای است که در فرهنگ و تمدن انسان جلوه های گسترده و متنوعی دارد و از دیرباز مورد توجه گویندگان و شاعران بزرگ زبان فارسی قرار گرفته است اصطلاح نماد مفهوم بسیار وسیعی دارد؛ آن چنان که می توان از آن برای توصیف هر شیوه بیانی که به جای اشاره مستقیم به موضوعی ، آن را غیرمستقیم و به واسطه موضوعی دیگر بیان می کند، استفاده کرد با نماد پرده خیال رنگین تر می شود؛ چرا که نماد یکی از برجسته ترین انواع صور خیال است شاعران و نویسندگان بسیاری از این نمادها استفاده میکردند که یکی از این شاعران گرانقدر امیر هوشنگ ابتهاج می باشد هوشنگ ابتهاج، متخلص به سایه ، شاعر و پژوهشگر ایرانی بود وی یکی از شاعرانی با سبک ویژه بود که اشعاری خاص می سرود و هر یک از اشعار او دارای نمادهای خاص هستند هدف این پژوهش بررسی نمادپردازی در اشعار امیرهوشنگ ابتهاج است روش تحقیق به صورت توصیفی تحلیلی می باشد و تحقیق حاضر از نظر نتایج از نوع کاربری ، از روش گردآوری داده ها برای تدوین منابع نظری و پیشینه از نوع کتابخانه ای و ابزار مربوطه فیش برداری می باشد و نتیجه می گیریم که هوشنگ ابتهاج از جمله شاعران معاصر است که با رویکرد اجتماعی و انسانی ، نمادهای فراوانی را در شعرهایش به کار برده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

عبداله ولی پور

دانشیار گروه زبان و ادبات فارسی دانشگاه پیام نور

ذوالفقار مددی

دانش آموخته کارشناسی ارشد رشته زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور مرکز مرند و دبیر آموزش و پرورش

ولی پور، عبداله و مددی، ذوالفقار،1401،بررسی نمادپردازی در شعرهای شبگیر و ارغوان امیرهوشنگ ابتهاج،سیزدهمین کنفرانس بین المللی زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سیزدهمین کنفرانس بین المللی زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ17 آذر 1401