بررسی باستانگرایی در اشعار واصف باختری

چکیده مقاله

یکی از شگردهای آشنایی زدایی و هنجارگریزی، باستان گرایی Archaism است به کارگیری واژگان و ساختاری نحوی که در گذشته مرسوم بوده است؛ اما در زبان امروز کاربرد ندارد بهره گیری مناسب و بجا از این شگرد زبانی برعلاوه اصالت بخشیدن به شعر، التذاذ مخاطب را نیز در پی خواهد داشت رابطه شعر واصف با زبان باستان و استفاده از ترکیبات و واژه های آرکائیک، زبان شعر او را استحکام و صلابت بخشیده است هدف پژوهش حاضر، بررسی باستان گرایی در اشعار واصف باختری در دو حوزه واژه گانی و نحوی، به شیوه تحلیلی و توصیفی و با استفاده از منابع کتابخانه ای است پژوهش نشان می دهد که باختری در آوردن واژه ها صفت ها و فعل های باستانی متاثر از شاعران و نویسندگان مکتب خراسانی و عراقی بوده و از عواملی که در باستانگرایی واصف باختری نقش داشته دارد، آشنایی عمیق او با متون کهن و گسترش دایره واژگانی او است و طبق داده های ارائه شده، مشخص میگردد که بعد از اسم، کاربرد افعال و به ویژه افعال پیشوندی در ساخت واژگانی اشعار باختری، بسامد بالایی دارد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

ساره رحیمی

دانش آموخته زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تعلیم و تربیت

�حیمی، ساره،1401،بررسی باستانگرایی در اشعار واصف باختری،چهاردهمین کنفرانس بین المللی زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات چهاردهمین کنفرانس بین المللی زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ22 اسفند 1401