چکیده مقاله
پنج عامل عمده ی عاطفه، خیال، زبان، موسیقی و شکل در انسجام شعر موثرند که هرکدام از آن ها تاثیر شگرفی در شکل گیریساختار شعر دارند، که شاید مهمترین عنصر سازنده شعر عاطفه باشد که خیال زاییده ی آن است خواجه حسین مروی از شاعرانگمنام عصر صفوی در سده دهم هجری قمری بوده که به دلیل شرایط و جایگاه ویژه شاعران و هنرمندان نزد دربار هند، به آنکشور مهاجرت کرده و به مناسبت های مختلف پاشاهان هندی را ستایش کرده است او احساسات خود را در انواع قالب های غزل،قصیده، رباعی، ترجیع بند و ترکیب بند به تصویر کشیده است بررسی عنصر عاطفه در دیوان خواجه حسین مروی به روشتوصیفی_تحلیلی انجام شده و هدف از آن بررسی عناصر عاطفی و بسامد هرکدام در دیوان خواجه حسین مروی بوده است عشق،در سراسر دیوان این شاعر گمنام به چشم می خورد و یکی از محورهای سازنده و اصلی اشعار اوست به صورتی که گویا عشق تار وپود دیوان او را در هم تنیده است مروی لحظه های هجران، غم حاصل از عشق، جفای معشوق، خرسندی وصل و حسن جمالمعشوق را به زیبایی و با استفاده از خیال پردازی های شاعرانه تصویر کرده است و علاوه بر این ها به موضوعاتی از قبیل جبرگرایی،نصیحت، ملامت، حسرت، شکایت، مدح و ستایش شاهان، توصیه به باده نوشی و پرداخته است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
قاضی، آسیه و مشهدی، محمدامیر،1402،بررسی عنصر عاطفه در دیوان خواجه حسین مروی،هجدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ
ارائهشده در
مجموعه مقالات هجدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ25 اسفند 1402