زمان و مکان در اشعار سهراب سپهری

چکیده مقاله

یکی از جنبه های شعر سهراب سپهری، شیوه استفاده ی او از مقوله های مختلف زمان و مکان و تصرف شاعرانهوی در آن است از منظر فلسفه هنر، شعر از جمله هنرهایی است که در زمان و مکان ، اجرا خوانده می شودو اجرای آن به گونه ای است که زمان حال و مکان در آن محور قرار می گیرد بر اثر آن، نوعی زمان و مکان بهوجود می آید که می توان آن را زمان و مکان جهان متن یا زمان و مکان دراماتیک نامید این نوع زمان و مکاندر شعر یا متن ادبی هست، اما هنر سهراب شپهری در این است که وجود آن را با درهم آمیختن زمان و مکانها برجسته می کند و آن را فراروی خواننده می آورد سهراب سپهری نسبیت زمان و مکان و محدودیت زبانرا در دلالت بر زمان و مکان واقعی با تمهیدات مختلف برجسته می کند و تا جایی که ظرفیت شعر اجازهمی دهد، از همه انواع زمان و مکان در شعر خود استفاده می کند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

بیتا صولتی مراداعلی

دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی گرایش ادب غنایی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه ارومیه

رحیم کوشش شبستری

دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه ارومیه

�ولتی مراداعلی، بیتا و کوشش شبستری، رحیم،1402،زمان و مکان در اشعار سهراب سپهری،هجدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هجدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ25 اسفند 1402