بررسی منش مولوی در مجلس اول از مجالس سبعه (بر پایه آرای اریک فروم)

چکیده مقاله

یکی از اساسی ترین مباحث روانشناسی »منش « یا »شخصیت « است که در مطالعات میانرشته ای تحت عنوان روانشناسی ادبیات مورد بررسی قرار می گیرد »مجالس سبعه « هفت خطابه از آثار منثور مولوی و نوعی سخنرانی مکتوب با لحنی گفتاری و خطابی است که احتمالا پیش از دیدار با شمس گردآوری شدهاست هدف این مقاله بررسی تطبیق یا عدم تطبیق مجلس اول از مجالس سبعه با تقسیم بندی انواع منش اریک فروم است منش از نظر اریک فروم زیربنای رفتار انسان را شکل می دهد روش این نوشتار کیفی توصیفی است نتیجه این پژوهش بیانگر آن است که در مجلس اول از مجالس سبعه ، جهت گیری های مثبت هستی گرا و زنده گرا شخصیت مولانا بیش از جهت گیری های منفی گیرنده بروز داده شده است شاخصه های عشق ورزیدن، توصیف خود براساس آنچه هستند نه بر حسب آنچه دارند، احساس ارزشمندی از درون نه مقایسه با دیگران، عدم رقابت جویی ، همکاری با دیگران، تقسیم کردن با دیگران به جای تلاش برای جلو افتادن از آنها، باز داشتن دیگران از بدی ، فراخواندن آنان به نیکی از منش هستی گرا و شاخصه های عاشق زندگی و رشدکردن و آفریدن و ساختن ، تاثیرگذاری با عشق و منطق و الگو بودن، علاقه مند به رشد خود و دیگران، از منش زندهگرا بسامد بیشتری از شاخصه های تیپ های دیگر دارند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

زینب پورباقرمردخه

دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیا ت فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد زنجان

تورج عقدایی

دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد زنجا ن

پورباقرمردخه، زینب و عقدایی، تورج،1403،بررسی منش مولوی در مجلس اول از مجالس سبعه (بر پایه آرای اریک فروم)،نوزدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات نوزدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ8 تیر 1403