چکیده مقاله
با وجود این که حکومت ساسانی بر بن مایه های آیین زردشتی استوار بود، سرتاسر این دوره همیشه توام بوده است با مسیحیانی که بزرگ ترین اقلیت های دینی به شمار می رفتند که در دوران بعضی از پادشاهان ، از آزادی دینی برخوردار بوده و در برخی از دورهها نسبت به آنان، سخت گیری به عمل آمده و علاوه بر این که از اجرای مراسمات دینی آنان جلوگیری شده است ، بلکه مورد آزار و اذیت و تعقیب نیز قرار گرفته اند تا اینکه در دوره ی پادشاهی به نام بهرام پنجم یک اندیشه به نام اندیشه ی نسطوری که از روم شرقی آمده بود در ایران رواج پیدا کرد و به عنوان رقیب اصلی یعقوبیان ایران شناخته شد از ان زمان تا تقریبا اواخر دوره ی ساسان، ییعقوبیان و نسطوریان ایران علیرغم رقابت و نزاعشان باهمدیگر، توانستند به اوضاع خود در ایران سر و سامان دهند تا اینکه آنان در زمان خسرو پرویز توانستند به بزرگترین و پرنفوذ ترین قدرت درباری مبدل گردند در این مقاله تلاش شده است که ضمن اشاره به رقابت نسطوریان با کیش دیگر مسیحی در ایران یعقوبیان ، ازجایگاه هر دوکیش نسطوری و یعقوبی در دربار خسرو پرویز و نقش وجایگاه آنان در سیاست ها و اداره ی امور مملکت او بحث شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�فراه، محمدامین،1403،تحلیل جایگاه کیش های نسطوری و یعقوبی در اوضاع سیاسی خسرو پرویز،نوزدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ
ارائهشده در
مجموعه مقالات نوزدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ8 تیر 1403