چکیده مقاله
کیفیت محیط زیست را می توان کیفیت زندگی تلقی نمود و از عوامل مهم توسعه پایدارمی باشد و در این راستاحکومت های محلی تاثیر بسیاری بر چگونگی توسعه روابط محیط زیست دارند حاکمیت محیطی خوب برای دستیابی به استفاده پایدار از منابع و حفاظت از کیفیت محیطی ضروری است اهمیت پارادایم «حکمرانی شایسته» به عنوان یک شیوه رایج و مسلط برای اداره جامعه در سطح جهان به عنوان یک رویکرد مهم در حکومت های امروزی غیر قابل انکار است هدف ما بررسی تاثیر شاخص های حکمرانی شایسته بر بهبود کیفیت محیط زیست می باشد در این پژوهش، ابتدا «حکمرانی شایسته» و شاخص های آن با روش توصیفی–تحلیلی بررسی شده است و مهمترین شاخص های حکمرانی شایسته تحت عناوین شش گانه: پاسخ گویی وحق اظهار نظر، ثبات سیاسی و نبود خشونت، کارایی و اثربخشی دولت، شفافیت و کیفیتقوانین و مقررات، حاکمیت قانون، مهار فساد و مبارزه با آن تعیین شده است حال این سوال مطرح است که الگوی حکمرانیشایسته بر بهبود ساختار نظام اجتماعی و توسعه و مدیریت منابع طبیعی و محیط زیست چه تاثیری دارد؟ در این پژوهشمهمترین تاثیر حکمرانی شایسته بر بهبود محیط زیست، اثر گذاری حکمرانان از طریق تبعیت از دیدگاه های فلسفی مختلفنسبت به محیط زیست، مورد بررسی قرار گرفته است و بهبود شاخص های حکمرانی به کاهش تخریب و ارتقاء کیفیت محیطزیست منجرمی شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ریفی مقدم، میلاد و حیدری، مصطفی،1403،بررسی تاثیر حکمرانی شایسته بر بهبود محیط زیست،سومین کنگره دانشجویان حقوق، علوم سیاسی و علوم اجتماعی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین کنگره دانشجویان حقوق، علوم سیاسی و علوم اجتماعی29 آبان 1403 · تهران