چکیده مقاله
ایران در دو دهه اخیر با بحران جدی در حوزه آب مواجه بوده است کاهش بارندگی، بهره برداری بی رویه از منابع زیرزمینی، تغییرات اقلیمی و الگوهای ناکارآمد کشت از جمله عوامل تشدیدکننده این بحران هستند ردپای آب Water Footprint WF به عنوان شاخصی علمی برای سنجش مصرف مستقیم و غیرمستقیم آب، در سه بخش سبز، آبی و خاکستری تعریف می شود و می تواند ابزاری موثر برای سیاست گذاری و مدیریت پایدار منابع آب باشد این مقاله با مرور تجارب جهانی، چارچوب نظری و روش شناسی WF و تحلیل سناریوهای بکارگیری و عدم بکارگیری آن در ایران، به ارزیابی نقش این ابزار در کاهش تنش های آبی و ارتقای امنیت غذایی می پردازد نتایج نشان می دهد که استقرار WF می تواند به کاهش فشار بر منابع زیرزمینی، بهبود بهره وری آب، و افزایش تاب آوری اجتماعی اقتصادی کشور کمک کند؛ در حالی که بی توجهی به آن، خطر بروز بحران های محیط زیستی، کاهش امنیت غذایی و تشدید مهاجرت های اقلیمی را به همراه خواهد داشت
کلیدواژهها
نویسندگان
مجید زارع زاده
دکتری هیدرولوژی دریا، بندرعباس بلوار امام حسین اداره کل استاندارد استان هرمزگان
هدا منصوری
کارشناسی ارشد مهندسی متالورژی، بندرعباس بلوار امام حسین اداره کل استاندارد استان هرمزگان
شیوه ارجاع
�ارع زاده، مجید و منصوری، هدا،1404،اهمیت ردپای آب (Water Footprint) در مدیریت ناترازی آب ایران: تحلیل اثر استقرار یا عدم استقرار این فناوری بر آینده آبی و تنش های آبی،سومین همایش ملی مدیریت کیفیت آب و پنجمین همایش ملی مدیریت مصرف آب با رویکرد کاهش هدررفت و بازیافت،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش ملی مدیریت کیفیت آب و پنجمین همایش ملی مدیریت مصرف آب با رویکرد کاهش هدررفت و بازیافت11 آذر 1404 · تهران