چکیده مقاله
با رشد جمعیت جهانی و افزایش تقاضا برای منابع غذایی باکیفیت، آبزی پروری به عنوان یکی از مهم ترین روش های پایدار تولید پروتئین حیوانی شناخته می شود استفاده از داروها، آنتی بیوتیک ها و هورمون ها در این صنعت برای کنترل بیماری ها، بهبود رشد و افزایش بازده تولید ضروری است، اما مصرف نادرست آن ها می تواند سلامت انسان و محیط زیست را تهدید کند مرور مطالعات انجام شده بین سال های ۲۰۰۵ تا ۲۰۲۴ نشان می دهد که سازمان های بین المللی مانند FAO، WHO، EFSA و OIE حدود مجاز باقی مانده MRL این ترکیبات را برای آنتی بیوتیک ها در آب کمتر از µg/L ۰٫۰۲ و در بافت ماهی تا µg/kg ۲۰، برای هورمون های رشد مانند ۱۷β استرادیول تا µg/kg ۷۰ و برای داروهای ضدانگلی حدود ۱۵ µg/kg تعیین کرده اند در ایران نیز طبق ضوابط وزارت جهاد کشاورزی ۱۴۰۲ و سازمان حفاظت محیط زیست، حدود مشابهی اعمال می شود بررسی ها نشان داده اند که در برخی مزارع پرورشی، غلظت باقی مانده آنتی بیوتیک ها در پساب ها تا µg/L۰ ۱۲ و در بافت آبزیان تا µg/kg۵۵ گزارش شده است بنابراین، پایش مستمر، آموزش بهره برداران و تصفیه موثر پساب ها برای کاهش آلودگی و حفظ پایداری اکوسیستم های آبی ضروری است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
کرامت زاده، مژده و تکدستان، علی و نجارپور، سارا و تکدستان، افشین و طاهریان، معصومه،1404،بررسی خطرات زیست محیطی داروها و هورمون ها در آب و پساب آبزی پروری،سومین همایش ملی مدیریت کیفیت آب و پنجمین همایش ملی مدیریت مصرف آب با رویکرد کاهش هدررفت و بازیافت،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش ملی مدیریت کیفیت آب و پنجمین همایش ملی مدیریت مصرف آب با رویکرد کاهش هدررفت و بازیافت11 آذر 1404 · تهران