چکیده مقاله
در این مقاله از سپیولیت به عنوان یک ماده سرامیکی متخلخل سیلیکا منیزیایی جهت حذف رنگزای آبی ۷۱ که از جمله آلاینده های مهم پساب صنایع نساجی محسوب می شود، استفاده گردید همچنین تاثیر پارامترهای عملیاتی نظیر دما، زمان، مقدار جاذب و pH بر روی جذب سپیولیت مورد بررسی قرار گرفت نتایج نشان داد که افزایش مقدار جاذب تا حدی می تواند موجب افزایش بازدهی جذب گردد و بعد از یک گرم عملا درصد جذب ثابت باقی می ماند از سوی دیگر افزایش زمان تا ۹۰ دقیقه تنها ۱۰ درصد بازدهی جذب را افزایش داده و بعد از ۹۰ دقیقه نیز بازدهی ثابت باقی مانده است از سوی دیگر دما و pH اثر عکس بر روی درصد جذب سپیولیتی دارد به طوریکه افزایش دما به دلیل گرمازا بودن فرایند جذب و افزایش pH به دلیل کاهش بار مثبت بر روی سطح سپیولیت باعث کاهش بازدهی جذب می گردند در نهایت در pH=۱ در دمای محیط، با یک گرم جاذب در مدت ۴۵ دقیقه می توان به جذب ۹۹ ۶٪ رسید البته برای شرایط ملایم تر با pH=۵ می توان به جذب ۸۸ ۹٪ رسید
کلیدواژهها
نویسندگان
لیلا شریفی
استادیار، پژوهشکده مواد نوین سرامیکی، سازمان جهاد دانشگاهی استان یزد، یزد، ایران
حسین عجمین
استادیار، پژوهشکده مواد نوین سرامیکی، سازمان جهاد دانشگاهی استان یزد، یزد، ایران
فرناز آسا
مربی، پژوهشکده مواد نوین سرامیکی، سازمان جهاد دانشگاهی استان یزد، یزد، ایران
سیدحسین میرحسینی
استادیار، پژوهشکده مواد نوین سرامیکی، سازمان جهاد دانشگاهی استان یزد، یزد، ایران
شیوه ارجاع
�ریفی، لیلا و عجمین، حسین و آسا، فرناز و میرحسینی، سیدحسین،1404،بررسی پارامترهای عملیاتی بر حذف آلاینده رنگزای آبی ۷۱ با جاذب سپیولیتی جهت تسهیل بازچرخانی پساب صنایع نساجی،سومین همایش ملی مدیریت کیفیت آب و پنجمین همایش ملی مدیریت مصرف آب با رویکرد کاهش هدررفت و بازیافت،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش ملی مدیریت کیفیت آب و پنجمین همایش ملی مدیریت مصرف آب با رویکرد کاهش هدررفت و بازیافت11 آذر 1404 · تهران