چکیده مقاله
ارزش گذاری اقتصادی آلاینده های زیست محیطی، ابزاری کلیدی برای درونی کردن هزینه های بیرونی و طراحی سیاست های موثر محیطی محسوب می شود در ادبیات جهانی، روش های متعددی از جمله هزینه های تخریب Damage Cost ، هزینه های جایگزینی Abatement Cost ، تمایل به پرداخت WTP ، و قیمت گذاری هدونیک Hedonic Pricing پیشنهاد شده اند؛ با این حال، کاربرد آن ها در شرایط اقتصادی اجتماعی ایران با چالش هایی همراه است این پژوهش با روش تطبیقی تحلیلی، عملکرد چهار روش مذکور را در محیط ایران مقایسه می کند و روش قیمت گذاری بومی شده محیطی Localized Environmental Pricing; LEP را به عنوان گزینه ای مناسب معرفی می کند نتایج نشان می دهد که LEP با به کارگیری قیمت های دلفت هلند و تعدیل آن ها بر اساس دو شاخص GDP و ضریب جینی، ضمن حفظ پایه های علمی، به صورت شفاف و کمی سازی شده، هزینه های خارجی را متناسب با شرایط ایران برآورد می کند ارقام محاسبه شده آلاینده ها در روش LEP در مقایسه با WTP و Abatement Cost میزان کمتری را نشان می دهد این تفاوت در LEP به نوعی بیانگر عادلانه بودن قیمت ها با توجه به شرایط اقتصادی کشور است در روش LEP «قابلیت اجرا»، «واقع بینی»، «پذیرش اجتماعی»، و «تبدیل به ابزار سیاستی» تحلیل شده و نشان داده می شود که LEP با توجه به موارد ذکر شده، برتری قابل توجهی دارد نتیجه آن است که LEP نه تنها یک چارچوب ارزش گذاری، بلکه یک الگوی سیاستی قابل اعتماد برای اجرای اصل «پرداخت هزینه آلودگی توسط آلودکننده» در ایران است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�مینی، فریبا،1404،مقایسه تطبیقی روش های ارزش گذاری اقتصادی آلاینده های زیست محیطی،دومین کنفرانس ملی آینده و پایداری محیط زیست،جلفا
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس ملی آینده و پایداری محیط زیست4 آذر 1404 · جلفا