چکیده مقاله
امروزه آب و مسائل مربوط به آن به یکی از چالش های مهم در دنیا تبدیل شده است افزایش روزافزون جمعیت جهان و درصد کم آب شیرین ۱/۵ درصد، اهمیت مایع حیات را چندبرابر کردهاست تحقیقات انجام شده نشان می دهد که اب زیرمینی حدود ۹۸ درصد آب شیرین روی کره زمین را تشکیل می دهد بسیاری از مناطق ایران با توجه به آب و هوای خشک، آب سطحی بسیار کمی دارند و از اب زیرزمینی برای مصارف کشاورزی، صنعتی و خانگی استفاده می کنند لذا پایش کیفیت اب زیرزمینی در یک منطقه می تواند بسیار تاثیرگذار باشد پژوهش حاضر سعی کرده است که به کمک مدل بهینه سازی الگوریتم ژنتیک الگویی از جانمایی ایستگاه های پایش اب زیرزمینی را تهیه کند که با کمترین تعداد ایستگاه ورود آلودگی شوری به یک آبخوان را در کمترین زمان ممکن تشخیص دهد محدود مطالعاتی اصفهان برخوار به عنوان نمونه موردی در این پژوهش مورد بررسی قرار گرفت تنها منبع آب سطحی این محدوده رودخانه زاینده رود می باشد که تقریبا در جنوب منطقه واقع شده است مدل محدوده مطالعاتی به کمک MODFLOW,MT۳DMS ساخته شد سپس به کمک الگوریتم ژنتیک یک شبکه پایش برای منطقه طراحی گردید نتایج به دست آمده نشان داد که وجود ۱۴ ایستگاه پایش درمحدوده می تواند ورود آلودگی از هر مرز آبخوان را به سرعت پیش بینی کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�یزدپناه، سعید و نیک سخن، محمد حسین،1402،تعیین بهترین شبکه پایش آب زیرزمینی به وسیله بهینه سازی توسط الگوریتم ژنتیک،دومین همایش ملی مدیریت کیفیت آب و چهارمین همایش ملی مدیریت مصرف آب با رویکرد کاهش هدررفت و بازیافت،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش ملی مدیریت کیفیت آب و چهارمین همایش ملی مدیریت مصرف آب با رویکرد کاهش هدررفت و بازیافت7 آذر 1402 · تهران