چکیده مقاله
زمینه و هدف: این مقاله به تبیین سازوکار شاخص های معماری چندحسی در طراحی مراکز توانبخشی کودکان مبتلا به اختلال اوتیسم پرداخته است روش بررسی : پژوهش حاضر با استفاده از روشهای استدلال و تحلیل عقلانی و با بررسی مطالعات انجام شده درباره خصوصیات معمارانه فضاهای توانبخشی لازم برای کودکان مبتلا به اختلالات اوتیسم ، مولفه های کالبدی طراحی را براساس شاخص های معماری چندحسی بررسی می کند یافته ها: یافته های پژوهش حاکی از آن است که متاسفانه در کشور ما این مجموعه ها به صورت خصوصی با تغییر کاربری مجتمع های مسکونی به کلینیک های درمانی و یا آموزشی اوتیسم درحال فعالیت می باشند، از این رو پاسخگوی نیازهای این کودکان نمی باشند نتیجه گیری : بررسی مجموعه مطالعات انجام شده درباره ارتباط متقابل اوتیسم و معماری ، نشان می دهد که در ایران پیشرفت های چشمگیری در زمینه طراحی و ایجاد فضای آموزشی مناسب کودکان مبتلا به اختلالات اوتیسم صورت نگرفته و عواملی نظیر وضعیت آکوستیک فضا، وضعیت نور، تناسبات ارتفاعی ، کنترل و امنیت ، بافت و مصالح ، رنگ و باید متناسب با نیازهای کودکان مبتلا، طراحی شود؛ همچنین تاکنون در بررسی وضعیت فضاهای آموزشی موجود در ایران، برای استفاده مبتلایان به اوتیسم ، مطالعاتی صورت نگرفته است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
لفافچی، مینو و موسوی، زهراسادات،1402،تبیین سازوکار شاخص های معماری چندحسی در طراحی مراکز توانبخشی کودکان اوتیسم،اولین کنفرانس بین المللی تحقیقات پیشرفته در مهندسی عمران، معماری و شهرساز�
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی تحقیقات پیشرفته در مهندسی عمران، معماری و شهرسازی20 تیر 1402