چکیده مقاله
در معماری امروز ایران، کمرنگ شدن حریم های خصوصی و از میان رفتن حریم و فضای شخصی افراد و اشراف و برونگرایی ، منجر به کاهش احساس تعلق به فضای سکونتی خود، آرامش و بروز مشکلات عاطفی و خانوادگی شده است این مسئله در ساختمانهای مسکن مهر بیش از سایر ساختمانها ملموس است و نیازمند به بازنگری به منظور ارتقا حس تعلق به مکان و حریم شخصی ساکنین دارد در این پژوهش ، پژوهشگر سعی بر آن دارد تا با تبیین راهبردهای ارتقا کیفیت حریم شخصی و خلوت ساکنین ساختمانهای مسکونی ، باعث افزایش حس تعلق به مکان آنان گردد این پژوهش از نوع تحقیقات کیفی بوده و از منظر روش شناسی ، توصیفی تحلیلی می باشد و با کمک تکنیک سوات در پی ارزیابی عوامل داخلی و خارجی تاثیرگذار بر ارتقا کیفیت حریم شخصی ساکنین ساختمانهای مسکن مهر شهر پردیس است بر اساس نتایج حاصل از پژوهش ، راهبردهایی چون: رعایت سلسله مراتب دسترسی و تناسبات و مقیاسهای انسانی در فضاهای باز مجتمع ها ی مسکونی ، ساخت و ساز مجموعه های مسکونی و واحدهای همسایگی با توجه به امنیت و فضاهای قابل دفاع، تفکیک حریم خصوصی ، نیمه خصوصی و عمومی در فضاهای باز مجتمع های مسکونی بر اساس پارامترهای مذهبی ساکنین و تبیین پیش ورودی و تعبیه هشتی به منظور ارتقا حریم خصوصی کاربران ساختمانهای مسکونی در فضاهای خصوصی تر، باعث ارتقا حریم شخصی ساکنین ساختمانها به منظور افزایش حس تعلق به مکان می گردد
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
محسن مخلوق
دانشجوی دکتری معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک
سیداحمد موسوی
کارشناس ارشد مهندسی معماری، دانشگاه شهاب دانش،
حجت پاشوی اصل
کارشناس ارشد مهندسی معماری، دانشگاه شهاب دانش
شیوه ارجاع
مخلوق، محسن و موسوی، سیداحمد و پاشوی اصل، حجت،1402،ضرورت ارتقا کیفیت حریم شخصی ساکنین ساختمانهای مسکونی به منظور افزایش حس تعلق به مکان (نمونه موردی : مسکن مهر پردیس )،اولین کنفرانس بین المللی تحقیقات پیشرفته در مهندسی عمران، معماری و شهرساز�
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی تحقیقات پیشرفته در مهندسی عمران، معماری و شهرسازی20 تیر 1402