چکیده مقاله
معلمان با آگاهی از کیفیت عملکرد خود در جریان تدریس قادر خواهند بود به اصلاح شیوه ها و روش های آموزش و در نتیجه افزایش کیفیت تدریس خود بپردازند با در نظر گرفتن این که معلمان بومی و غیر بومی از لحاظ عوامل تاثیرگذار احتمال ذکر شده با یکدیگر تفاوت هایی دارند، این مسئله قابل طرح است که آیا عوامل مذکور به طور مستقیم و یا غیرمستقیم می تواند با کیفیت تدریس معلمان مدارس مرتبط باشد امروز فعالیت در مدرسه و آموختن، خود بخش عظیمی از زندگی انسان هاست، دیگر نمی توان با طرز تلقی گذشته به شاگرد و تربیت او نگریست اگر معلمان با اصول و مبانی و هدف های تعلیم و تربیت، ویژگی های دانش آموزان و نیازهای آن ها و روش ها و فنون تدریس آشنایی نداشته باشند، هرگز قادر نیستند به عنوان سازندگان جامعه ایفای نقش کنند، مهم ترین عامل توسعه پرورش ذهنی علمی در یک جامعه نظام آموزشی است در این نظام از بدو ورود تا آخرین دوره تخصصی، اخلاق علمی، اجتماعی، شیوه برخورد با مسائل و مشکلات به طور آموزش داده می شود تدریس یکی از عناصر اصلی فرآیند، آموزش و پرورش است که در کارایی نظام آموزشی نقش موثری دارد اندیشه ها، برخوردها، روش های نو و بدیع و خلاق عمدتا از نظام آموزشی ما مایه می گیرد، تفکر استنباط و استنتاج در تمامی ابعاد زندگی وجود دارد جامعه فرهنگی و دینی ما جامعه عقلی است شیوه تفکر را منتقل می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
کلانتری، عرفان و محرابی کندلجی، حسین و محمدی، علیرضا و علیزاده، ابوالفضل،1402،تاثیر بومی بودن یا نبودن معلم بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی،ششمین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در مدیریت و علوم انسانی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در مدیریت و علوم انسانی31 اردیبهشت 1402 · تهران