تاثیر فضاهای باز در مهدکودک ها بر احساس تعلق خاطر کودکان به محیط

چکیده مقاله

یکی از حساس ترین و تاثیرپذیرترین اقشار جامعه کودکان می باشند که امروزه با توجه به تغییر و دگرگونی شرایط جامعه اغلب زندگی متفاوتی را نسبت به نسل های پیش از خود می گذرانند یکی از الزامات جامعه امروز مهدکودک ها هستند که بسیاری از کودکان بخش اعظم کودکی خود را در این مکان ها می گذرانند؛ اما متاسفانه طراحی بسیاری از مهدکودک ها هماهنگ با نیازها، روحیات و خواست های کودکان نیست و این امر کودکان را به این محیط بی علاقه می کند در این تحقیق پس از بررسی ویژگی های جسمی، روانی و شناختی کودکان و مکان های موردعلاقه آن ها به این فرضیه می رسیم که وجود حیاط و فضای باز در مهدکودک و نیز استفاده فعال از این فضا، یکی از عواملی است که می تواند حس تعلق خاطر به فضای مهدکودک را در کودکان افزایش دهد این تحقیق در مهدکودکی در شهر تویسرکان با ۱۸ کودک، ۱۰ دختر و ۸ پسر انجام شده است روش انجام تحقیق کیفی و از نوع توصیفی بوده است، بدین ترتیب که از کودکان خواسته می شود تا فضاهای موردعلاقه خود را در مهدکودک از طریق نقاشی، عکس برداری و تورهای گردشی که در آن محقق به رهبری کودک به ملاقات مکان های موردعلاقه کودک در مهدکودک می رود به محقق نشان دهند یافته ها نشان می دهند که حیاط و فضاهای باز در مهدکودک بیشتر از سایر مکان ها کودکان را به سوی خود جذب می کنند که این مطلب به روشنی در آثار کودکان دیده می شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

حسنا اسماعیل بیگی

لیسانس مهندسی معماری دانشگاه تهران، دانشجوی کارشناسی ارشد جامعه شناسی دانشگاه تهران، تهران، ایران

�سماعیل بیگی، حسنا،1402،تاثیر فضاهای باز در مهدکودک ها بر احساس تعلق خاطر کودکان به محیط،ششمین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در مدیریت و علوم انسانی،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات ششمین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در مدیریت و علوم انسانی31 اردیبهشت 1402 · تهران