خیال انگیزی های بیانی در شعر شاپور تهرانی

چکیده مقاله

شاپور تهرانی، از شاعران بزرگ قرن دهم هجری بود او با هنر، ذوق، اندیشه پویای خود، عناصر خیال انگیز و شگردهای ادبی را به شکلی مطلوب در شعر خود بکار برد خیال عنصر اصلی شعر، در همه ی تعریفهای قدیم و جدید است و هر گونه معنی دیگری را در پرتو خیال میتوان شاعرانه بیان کرد این پژوهش مانند دیگر پژوهش های علوم انسانی به روش تاریخی و مراجعه به اسناد و منابع کتابخانه ای خیال انگیزی های شعر شاپور تهرانی را مورد بررسی قرار داده است عنصر معنوی شعر، در همه ی زبانها و در همه ی ادوار همین خیال و شیوه تصر6ف ذهن شاعر در نشان دادن واقعیات مادی و معنوی بوده است و زمینه ی اصلی شعر را درگونه های بی کرانهیاین نوع تصر6فات ذهنی تشکیل میدهد خیال یا تصویر، حاصل نوعی تجربه است، که اغلب با زمینه ای عاطفی همراه است و شاعر، برداشت های بیرونی خود را درونی کرده، مضمون هایی هنری در قالبهای خاص بیان میکند اهمیت شاپور در این است که توانست، ظرافت خیال را با رسایی کلام و شیوایی بیان جمع کند، انواع شعر، موضوعات و مضمون ها را با نازک خیالی و خوش ادایی هم نوا سازد به همین سبب مضمونهای او در همه ی انواع شعر، به تمامی گرم و گیرا و خیال انگیزاست او به خلاف شاعران معاصر خود در آوردن ترکیبهای استعاری که مبتنی بر تخیلات پر دامنه بود مبالغه نمی کرد، بل که خیالهای لطیف را در عبارتهای روان و روشن بیان میکرد چنان که به نوبهی خود خواننده را در دام خیالات تازه می انداخت

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

غلامرضا تمیمی تواندشتی

استاد یار رشته زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بروجرد ایران

عزیز پولادوند

کارشناس ارشد رشته زبان و ادبیات فارسی، آموزش و پرورش خرم آباد ایران

معصوم گودرزی

دانش آموخته رشته زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پیام نور

�میمی تواندشتی، غلامرضا و پولادوند، عزیز و گودرزی، معصوم،1397،خیال انگیزی های بیانی در شعر شاپور تهرانی،کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات و فرهنگ

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات و فرهنگ30 تیر 1397