دروازه ای به باورهای عامیانه ی صددروازه

چکیده مقاله

خرافه و باور یک پدیده روحی اجتماعی است که معلول زندگی آدمی و عکس العمل او در مقابله و جدال با طبیعت و محیط اسرارآمیز پیرامون وی است در این پژوهش سعی شده است رابطه بین باورهای عامیانه بازندگی، نگرش، افکار و مردم شهر دامغان موردبررسی قرار گیرد بدین منظور از روش کتابخانهای و میدانی استفادهشده است و باورها نتیجه ی مصاحبه ی پژوهشگران با مردم بومی شهر دامغان به ویژه بزرگان و کهنسالان این شهر است شهری با قدمتی طولانی و فرهنگی غنی که همچنان باورهای گذشتگان خود را زنده نگاه داشته اند و اعتقادات و باورهای خود را سینه به سینه به آیندگان خود منقل می کنند نتایج حاصل نشان میدهد که در گذشته عوام برای پاسخگویی به افکار و پدیدهایی که برای آنها دلیلی نداشتند از باورهای عامیانه استفاده میکردند همچنین کثرت باورهای موجود در موضوعاتی چون مهمان، اجنه و تعیین جنسیت نوزادان نشاندهنده ی اهمیت این موضوعات در بین گذشتگان ماست