چکیده مقاله
واژه هایی که دارای معنای یکسانی هستند، مترادف خوانده می شوند ترادف وقتی ممکن است که بتوان به جای جزء یا اجزایی از یک زنجیره ی زبانی، جزء یا اجزای دیگری قرارداد؛ بدون این که معنی زنجیره ی کلام تغییر یابد اصولادو واژه هیچگاه به طور دقیق مترادف و هم معنا نیستند زیرا بار معنایی و محتوایی آنها متفاوت است دو واژه فقط در شرایط و همنشینیهای ویژهای مترادف و هممعنی میشوند و باز در بافت های دیگرکلام، این ترادف و هممعنایی را از دست میدهند بنابراین رابطه ی ترادف بین واژگان نسبی است با بررسی و کنکاشدر غزلیات کلیم کاشانی این نتیجه حاصل شد که دراغلب غزلسروده های این شاعر خلاق، در حوزه ی زبانی، هنرنمایی ها و شگردهای زبانی هنرمندانه ای وجود دارد؛ بدین گونه که در بعضی از ابیات، واژگانی دیده میشود که باهم رابطه ی ترادف دارند و بیشتر این رابطها در دو مصرع اتفاق میافتد؛ کلیم کاشانی به تعبیر نگارنده می خواهد فرهنگ لغت نوینی برای مخاطب خود تدوین کند تا مخاطب دچار سردرگمی نشود و مخاطب او همواره به راحتی بتواند به معنی واژه ی مورد نظر پیببرد با توجه به کاربرد زیاد و بسامد اینویژگی در غزلیات کلیم کاشانی،شاعر درجه اول اسلوب هندی، براین باوریم که این سیاق زبانی میتوان از شیوه های خاص این شاعر گرانقدر سبک اصفهانی یا هندی درنظرگرفت این مقاله به بررسی فرم و شکل واژگانی می پردازد که در غزلیات کلیم کاشانی با هم، فرم ترادف را دارند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
هاتفی اردکانی، غلامرضا و شهاب رضوی، سیدحسین و توکلی، عزیزالله،1397،نقد فرمالیسم ترادف سازی یا ترجمه سازی در غزلیات کلیم کاشانی،کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات و فرهنگ
ارائهشده در
مجموعه مقالات کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات و فرهنگ30 تیر 1397