چکیده مقاله
تلمیح اشاره به آیه، حدیث، بیتی معروف و داستانی در کلام است و دو ژرف ساخت تشبیه و تناسب دارد تناسب بین اجزای داستان قابل تشخیص است؛ اما گاهی رابطه تشبیهی بین مطلب و داستان چندان آشکار نیست سعدی شیرازی، مانند سایر گویندگان و نویسندگان بزرگ، در آثارش از جمله بوستان و گلستان بسیار دقیق و به جا از داستان ها و وقایع تاریخی به صورت تلمیح اشاره استفاده کرده است و این کار سبب اعتلا و غنای سخن سعدی شیرازی شده است کسی تلمیح را می فهمد و از آن لذ6ت می برد که آگاهی های وسیع فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و داشته باشد؛ بنا بر این فردی که در زمینه های یاد شده خالی الذ6هن باشد تلمیح رانمی فهمد و از آن لذ6ت نمی برد مساله پژوهش چگونگی تلمیح به داستان پیامبران در نمونه هایی از بوستان و گلستان سعدی است بسامد تلمیح در بوستان بالا تر است نویسنده در این پژوهش می کوشد تا با بررسی نمونه هایی از بوستان و گلستان سعدی، تلمیح به داستان پیامبران در آن ها را نشان دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�اکیان، نصرت اله،1398،تلمیح به داستان پیامبران در نمونه هایی از بوستان و گلستان،دومین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ18 اردیبهشت 1398