چکیده مقاله
فن ترسل و نامه نگاری که از قرن پنجم به عنوان یکی از انواع مهم نثر ادبی مورد توجه قرار گرفته بود، در سالهای اخیر ادبیات دانشگاهی و پژوهشی نیز با اقبال مواجه شد تا آنجا که تصحیح و شرح منشآت دیوانی و اخوانی یکی از شاخه های به نسبت مهم نقد ادبی در این سالها شده است با این حال هنوز تعدادی از این آثار و نویسندگان آنها شناخته نشده اند میرزا نصیرای همدانی از شاعران و نویسندگان دوره صفوی است که تا کنون آثارش به تصحیح انتقادی نرسیده اند وجود سه نسخه خطی از منشآت او در کتابخانه های ملی، ملک و مرعشی نجفی راه را برای ارائه یک چاپ متقن و علمی باز میکند منشآت نصیرا در زمره نامه های اخوانی قرار میگیرد و نویسنده ضمن بیان موضوعاتی از اوضاع اجتماع به گله و شکایت و یا اظهار ارادت نسبت به مخاطبانش میپردازد نثر این کتاب بینبین و فاقد اطناب و تعقید است و نصیرا در آن به حد کفایت از صنایع بدیعی و بیانی استفاده کرده و از اشعار شاعران دیگر نیز بهره می گیرد وی شاعر نیز است و گزیده ای از اشعارش را گردآوری کرده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�بیدی نیا، محمدامیر و کوشش شبستری، رحیم و مهرابی، سیدمحسن،1398،ضرورت معرفی نصیرای همدانی و تصحیح منشآت او،دومین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ18 اردیبهشت 1398