مضمون پردازی ها و تصویرآفرینی های فردوسی با ابزار و وسایل جنگی در شاهنامه

چکیده مقاله

روش کار: این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر شیوهی پژوهش، توصیفی تحلیلی میباشد به این صورت که اطلاعات ازطریق مطالعات کتابخانه ای نظیر کتابها، مجلات، بررسی اسناد، منابع پژوهشی الکترونیکی مانند اینترنت و غیره، جمع آوری گردیده است پس از فیش برداری ودسته بندی آن ها به استخراج اطلاعات وتنظیم آن ها پرداخته شده است بحث و نتیجه گیری: داستان سلاح ، داستان زیبایی است چه بسیار موضوعاتی که در باور انسان ادبی نیستنداما به یمن تلاش هنرمندانه ی شاعران ونویسندگان ، جامه ی زربفت هنر برتن می کنند سلاح وکاربرد آن در ادبیات از چنین موضوعاتی است در نگاه اول سلاح در محدوده ی وسیله ای برای شکار مطرح می گردد وبعد به عنوان وسیله ای برای دفاع که انسان را در برابر حیوانات حفاظت می کند سلاح به انسان قدرت می دهد واو برای اعمال این قدرت سعی می کند بردیگران غلبه نماید کاربردهای دیگر سلاح در واقع ابداعاتی است که هنرمندان ، هنرمندانه به آن ها پرداخته اند در این مقاله سعی برآن است که موضوع سلاح وکاربرد آن از دیدگاه زیباشناسانه بررسی شود سیر تحول دیدگاه انسان درباره ی سلاح بسیار زیباست از همین رو این مقاله می کوشد به جنبه های هنری موضوعی بپردازد که در نگاه اول چیزی جز خشونت و کشتن وغارت از آن برنمی آید هدف غایی استفاده ی از سلاح به عنوان ابزار جنگی چیزی جز کشتن وزخمی کردن نیست اما هدف غایی استفاده از سلاح در مضمون پردازی ها وتصویر آفرینی های هنرمندانه ، آفرینش زیبایی است از همین روست که مطالعه در این زمینه تصاویر ومضامین بسیار زیبایی پیش روی انسان می گذارد که فرسنگ ها فرسنگ از کاربردهای معمول سلاح فاصله دارد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

منوچهر تشکری

استادیارگروه زبان وادبیات فارسی دانشگاه شهیدچمران اهواز ایران

سعید باجووند

دانشجوی دکترای زبان وادبیات فارسی پردیس دانشگاه شهیدچمران اهواز ایران

�شکری، منوچهر و باجووند، سعید،1398،مضمون پردازی ها و تصویرآفرینی های فردوسی با ابزار و وسایل جنگی در شاهنامه،دومین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ18 اردیبهشت 1398