تجلی آب در تصویرپردازی های مشترک فرخی سیستانی و ابوطیب متنبی از ممدوح

چکیده مقاله

اشعار فرخی سیستانی ۴۲۹ ۳۷۰ ق و ابوطیب متنبی ۳۵۴ ۳۰۳ ق نمونه خوبی از متونی است که در آن انواع تصاویر شعری در خدمت ستایشگری قرار گرفته است هدف اصلی این پژوهش که بر پایه روش توصیفی تحلیلی صورت پذیرفته، شناخت محورهای مشترک تجلی آب در تصویرپردازی های فرخی سیستانی و متنبی از ممدوح است نتایج پژوهش حاکی از آن است که تعدد حضور آب در شعرهای تصویری این دو شاعر، اشتراک نمادین مفهوم آب در فرهنگ و تمدن فارسی و عربی و ریشه گیری آن از فرهنگ اسلامی را اثبات میکند ترکیبات و تصاویر مشترک مرتبط با آب در شعر هر دو شاعر، به دو حوزه تصویرسازی دریا و ابر تقسیم میشود درحوزه تصویرسازی دریا هر دو شاعر جود و سخای ممدوح را از لحاظ عظمت همچون دریای خروشانی دیده اند که سرشار از مروارید و دیگر عطایایی است که آنان را بهره مند میسازد در حوزه تصویرسازی ابر، زرپاشی پیاپی و بی وقفه ممدوح، در نگاه هر دو شاعر، زمینه تصویرسازی با ریزش باران از ابر را فراهم کرده است در این تصاویر آنچه جلب نظر میکند، استفاده فراوان از صنعت اغراق و تشبیه است؛ همچنین، این تصویرپردازی ها بیشتر از نوع »بدلی« است؛ زیرا هر دو شاعر،از نماد آب به عنوان بدل۵ توصیف ممدوح بهره میگیرند و با آن تصویرسازی میکنند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

عبداله عرب یوسف آبادی

دانشجوی دوره دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه دولتی سیستان و بلوچستان واحد زاهدان

�رب یوسف آبادی، عبداله،1400،تجلی آب در تصویرپردازی های مشترک فرخی سیستانی و ابوطیب متنبی از ممدوح،هشتمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هشتمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ31 تیر 1400