رابطه تقابلی زبان و فرهنگ مبتنی بر رویکرد نسبیت زبان شناختی

چکیده مقاله

رابطه ی زبان و فرهنگ از دیرباز مورد توجه فلاسفه، جامعه شناسان و زبانشناسان بوده است گمانه زنیها درباره ی منشا زبان و رابطه ی میان زبان و فرهنگ برای علاقه مندان حوزه های مختلف از مباحث آشناست همان طور که میدانیم نگرش افراد جامعه از فرهنگ آن جامعه ناشی میشود؛ بنابراین زبان و فرهنگ هر قوم رابطه ی مستقیمی با هم دارند و با مطالعه دقیق هر زبانی میتوان به ژرف ساخت سخن پی برد و به آداب و رسوم، طرز فکر و اندیشه و خلاصه آن چه تحت عنوان فرهنگ یک قوم مورد بررسی قرار میگیرد، دسترسی پیدا کرد پژوهش پیش رو، رابطه ی فرهنگ و زبان از دیدگاه زبانشناختی که به طور عمده در فرضیه ی نسبیت زبانشناختی تجلی یافته، مورد بررسی قرار گرفته است نگارنده در این مقاله در صدد است تا با هدف توصیف رابطه ی زبان و فرهنگ در قالب رویکردهای علوم شناختی مختلف، به ارائه و متعاقبا تحلیل و تبیین آراء صاحبنظران این مهم بپردازد روش این مقاله مطالعه ی اسنادی کتابخانه ای است یافته های پژوهش حاکی از آن است که زبان و فرهنگ رابطه ی متقابلی با یکدیگر دارند از یک سو زبان ابزار اصلی فرهنگ و شرط وجود فرهنگ است، از سویی دیگر جزئی از فرهنگ و محصول فرهنگ

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

زهرا معراجی

دانش آموخته گروه زبانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی دکتر علی شریعتی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

معراجی، زهرا،1400،رابطه تقابلی زبان و فرهنگ مبتنی بر رویکرد نسبیت زبان شناختی،هشتمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هشتمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ31 تیر 1400