چکیده مقاله
عصر حاکمیت شاه عباس یکم، اوج قدرت خاندان صفوی می باشد که در حقیقت کیاست و سیاستمداری شاه عباس موجب این اقتدار بود شاه عباس به خوبی ا ز نقش اقوام و طوای ف مختلف در توسعه ایران و اقتصاد و آبادانی آن آگاهی داشت و درصدد برآمد با حمایت از این اقوام گاها با تهدید وتطمیع، از یک سو به شکوفایی و توسعه تجارت داخلی و خارجی ایران کمک کند و از سوی دیگر بدین وسیله، با ایجاد ارتباط مثبت دولت مرکز ی با ایلا ت و عشایر و اقوا م مختلف ، در جهت ضربه زدن به دولت های مخاصم گام برداشت پژوهش حاضر با استفاده از روش مطالعه کتابخانه ای و رویکرد تاریخی، در پی آن است تا به این پرسش پاسخ دهد که دو گروه قومی گرجی ها و ارامنه، در دوره شاه عباس اول صفوی دارای چه جایگاهی بودند؟ در پاسخ به پرسش مطرح شده باید گفت به نظر می رسد به کارگیری مثبت پتانسیل این اقوام در عرصه سیاسی و تجاری، موجب رشد و توسعه اقتصادی ایران در عصر شاه عباس اول شد و این دو گروه توانستند جایگاه و مناصب بالایی را در ایران عهد صفو ی از آن خود کنند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�شیدی، فاطمه،1400،جایگاه گرجی ها و ارامنه در دوره شاه عباس اول صفوی،نهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ
ارائهشده در
مجموعه مقالات نهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ14 آبان 1400