چکیده مقاله
تصویرسازی در شعر، نوعی آفرینش هنری است که به وسیله آن شاعر به کلمات و اشیاء، رنگی از زندگی می بخشد و باری عاطفی بر دوش آنها می نهد و به یاری این تصاویر، دنیای تازه ای را می آفریند از برجسته ترین زمینه های استفاده از تصاویر، توصیف طبیعت است در میان توصیفات متنوع و رنگارنگ از طبیعت در شعر فارسی، منظره طلوع و غروب خورشید، درخشش خاصی دارد جامی در توصیف دمیدن صبح و فرا رسیدن شب، تصاویر متنوع و رنگارنگی آفریده که تامل در آن ها خواننده را با گوشه ای از هنرنمایی این شا عر برجسته و ارزش بلاغی کار او آشنا می کند در جستار فرا رو، هدف نگارندگان آشنایی با جلوه گریهای جامی در تصاویر طلوع و غروب خورشید می باشد که در پایان، تصاویر از جنبه های گوناگون مانند: چگونگی کاربرد عناصر اشرافی، غنایی، حماسی و سپاهی، صور خیال، عناصر و پدیده های برگرفته از طبیعت، رنگ و به ویژه تناسب تصاویر با موضوع حکایات بررسی شده که بیانگر روانی طبع، نازک خیالی، دقت نظر و همچنین نمایانگر نوع حیات ادبی جامی می باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مقیمی، فاطمه و داد پور، لیلا،1400،جلوه گری های خیال انگیز جامی در تصاویر طلوع و غروب خورشید،نهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ
ارائهشده در
مجموعه مقالات نهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ14 آبان 1400