چکیده مقاله
تفسیر ها و برداشت های متناقض از شعر و زبان و نوع نگرش و جهان بینی شاعر نوپرداز معاصر سهراب سپهری در زمینه تعیین سبک شعری و گرایش و تمایل وی به نظریه ها و مکاتب ادبی نیز صادق است صاحب نظران و دانش پژوهان و منتقدان هر یک بر پایه ی دیدگاه های خاص خود ، وی را متمایل به یکی از مکاتب سوررئالیسم ، سمبلیسم ، رمانتیسم و حتی ناتورالیسم دانسته اند اما تا کنون کسی پژوهش دقیقی که منطبق بر مبانی و معیارهای این مکاتب باشد به دست نداده است در این میان همانندی و تناسبات گستره دید و اندیشه و احساس سهراب با مبانی اندیشه مکتب رمانتیسم قابل اعتناست این مهم به ویژه در شعر «صدای پای آب» جایگاه ویژه ای می یابد دست مایه های سهراب در سرایش و شکل دهی این شعر به اصول و مبانی مکتب رمانتیسم نزدیک است خوانش تحلیلگرانه صدای پای آب و واکاوی مولفه های جهان اندیشه رمانتیست ها در آن مانند«بازگشت به طبیعت و بدوی گرایی ، غلیان احساسات، غلبه تخیل، خردستیزی ، آزادی ، گریز وسفر، من مداری و انزوا طلبی ، ستایش کودکی »، و باز نمود بن مایه ها و درون مایه های مشترک این دو، موضوع مورد بحث ما در این جستار است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�امسی هامانه، فخرالسادات،1401،رد پای« رمانتیسم »در شعر«صدای پای آب»،یازدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ4 خرداد 1401