شیرین کامی مولانا در غزلیات شمس

چکیده مقاله

دیوان شمس از لحاظ گسترە معانی و مفاهیم و واژه ها، نمونه ای بی همال است مولانا با در هم شکستن مرزهای زبان، آن را از محدودیت در تنگناهای رسمی زبان در آورده و توانسته است در دامنە وسیع واژگان، اندیشه ها و عواطفی متنوع را جاری سازد با وجود حقایق عالی عرفانی و دریاهای جوشان عواطف حاد و فراز و فرود اندیشه های بلند که در نتیجە تلقین شمس و الهام از عشق اوست و با تمام کام و ناکامی ها که در دوران کمال حیات خود و از حضور شمس به بعد یافات، یکای از عنایاری کاه درتمام دیوان بسیار خودنمایی می کند، شیرین کامی های اوست که در هار حال و مقام، آنی از آن غفلات نکرده و هر آن چه پیرامونش دیده و کشیده و شده، همه را نوشین و گوارا یافته و این بهجت خود را با هر واژهای مرتبط با شیرینی، ابراز نموده است در این پژوهش که به روش تحلیلی و آماری انجام گرفته، نگارنده با بررسی دیوان کبیر، مضامین و عنایری را که دال بر حال خوش و شیرینی کام اوست، برگرفته و تحلیل کرده است نتیجە پژوهش حاکی از آن است که واژگانی بعضا با بسامد بسیار بالا در دیوان به کار رفته که بیانگر شیرینی و دل چسبی و دل انگیزی حال و قال اوست و نتیجه حلول عشاق در دل و جان بیقرار اوست

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محبوبه مسلمی زاده

دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران

مسلمی زاده، محبوبه،1401،شیرین کامی مولانا در غزلیات شمس،یازدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ4 خرداد 1401