واکاوی اندیشه های روشنفکران در تاریخ معاصر ایران

چکیده مقاله

در تاریخ ایران، حکیمان، دانشمندان و فیلسوفان دارای ریشه وجودی و حیاتی بسیار طولانی بودند؛ حال آنکه روشنفکران حیاتی متاخر و جدید داشتند فیلسوفان به تبیین و بررسی پیچیدگی های نظام هستی پرداختند ودانشمندان به کشف رازهای طبیعت و پیچیدگی روابط موجود میان عناصر طبیعی اما روشنفکران به این دو مقوله مستقیما توجه نداشتند؛ بلکه نقطه تمرکز آنها اعتراض به وضع موجود و تلاش برای دگرگونی آن بود روشنفکران بر آن بودند تا برای بحرانها و معضلات جامعه خود، چه در غرب و چه در ایران راهی بگشایند بنابراین مساله روشنفکری، وضعیت اجتماعی و حیات سیاسی و اجتماعی جامعه خود بوده است به خصوص توجه به پیچیدگی های موجود، زمانی جدیتر و گسترده تر شد که ابعاد ارتباط ما با کشورهای غربی بیشتر شد روشنفکر به این معنا، در لباس خود، در پایگاه اعتقادی و فکری خود و حتی در خاستگاه اجتماعی و طبقاتی خود محصور نمی شود برای مثال، بخش اعظم روشنفکران در دوره قاجار، علمایی مثل سید جمال الدین اسدآبادی و شیخ هادی نجم آبادی بودند که برای دگرگون کردن وضع موجود، افکار، اندیشه ها، آرا و راه حل هایی ارائه کردند و در مقابل جریان سنتگرایان که سخت بر وضع موجود تکیه می کردند، قرار داشتند، هدف اصلی در مقاله حاضر بررسی و تبیین اندیشه های روشنفکران ایران معاصر می باشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

ضرغام عابدی خواه

دانش آموخته کارشناسی ارشد تاریخ ایران اسلامی دانشگاه شیراز و دبیر تاریخ آموزش و پرورش دنا

زینب قهرمانی پیرسلامی

وی کارشناسی ارشد تاریخ اسلام دانشگاه شیراز

مینا احمدی

کارشناسی تاریخ دانشگاه آزاد اسلامی بجنورد

مهتاب علیزاده

کارشناسی تاریخ دانشگاه شهید چمران اهواز

هاجر بیاتی

کارشناسی تاریخ دانشگاه شهید چمران اهواز

زهرا صالحی

دانش اموخته کارشناسی تاریخ دانشگاه اصفهان

�ابدی خواه، ضرغام و قهرمانی پیرسلامی، زینب و احمدی، مینا و علیزاده، مهتاب و بیاتی، هاجر و صالحی، زهرا،1402،واکاوی اندیشه های روشنفکران در تاریخ معاصر ایران،پانزدهمین کنفرانس بین المللی زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات پانزدهمین کنفرانس بین المللی زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ12 خرداد 1402