تحلیل و واکاوی درونمایه طنز در ادبیات داستانی مکتب اصفهان مطالعه موردی: داستان شازده احتجاب و کریستین و کید اثر هوشنگ گلشیری

چکیده مقاله

آثار ادبی، بهترین تصویر واقعی از اجتماع زمانشان هستند طنز از جمله قالبهایی است که هنرمند را قادر به گفتنتمامی آن چیزهایی میکند که دیگران قادر به گفتن آن نیستند کالبد و جامه نخستین و ابتدایی طنز را میتوان در احوال،کردار و رفتار و گفتار عادی و معمولی مردم در دور های که طنز در آن پرداخته میشود، جستوجو کرد ادبیات طنزآمیز بهنوع خاصی از آثار منظوم یا منثور ادبی گفته میشود که اشتباهات یا جنبه های نامطلوب رفتار بشری، فسادهایاجتماعی و سیاسی یا حتی تفکرات فلسفی را به شیوه خنده دار یا سیاه نمایی قابل توجه، به چالش میکشد و آنها را بهصورتیاغراقآمیز، یعنی زشتتر از آنچه هست به نمایش میگذارد تا صفات و مشخصات آنها نمایان تر شود یکی از دلایلتاثیرگذاری طنز، زبان ویژه است پژوهش پیش رو به شیوه توصیفی – تحلیلی بر مبنای مطالعات کتابخانه ای و روش سندکاوی صورت گرفته است که در آن دو داستان ارزشمند از ادبیات معاصر ایران یعنی شازده احتجاب و کریستین و کیداثر هوشنگ گلشیری از منظر طنزپردازی مورد واکاوی و مطالعه قرار گرفته است نتایج حاصل از این پژوهش نشان میدهدکه هدف گلشیری از به کار بردن درونمایه طنز در این دو اثر برجسته ادبیات داستانی مدرن ، تاکید و توجه به بحران هویتو گم گشتگی و سردرگمی انسان معاصر م یباشد گلشیری سعی داشته تا با بهره گیری از طنز سیاه به ویژه، انتقاداتاجتماعی خود را نسبت به انسان عصر مدرن و عصر و روزگار خود بیان نماید

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فرشته مرادی

دکترای زبان و ادبیات فارسی

مرادی، فرشته،1403،تحلیل و واکاوی درونمایه طنز در ادبیات داستانی مکتب اصفهان مطالعه موردی: داستان شازده احتجاب و کریستین و کید اثر هوشنگ گلشیری،نوزدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات نوزدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ8 تیر 1403