چکیده مقاله
پژوهشگران و نویسندگان بسیاری به موضوع نگاه حافظ به صوفی و تصوف پرداخته اند و سعی کردهاند موضع حافظ را در برابر صوفیه تشریح کنند اما رویکرد تاویل مفاهیم ، عناصر و شخصیت هایی نظیر صوفی ، رند، پیر مغان، خرابات، می ، معشوق و موجب حصول معانی مختلف و گاه متضاد از شعر حافظ شده است از جمله ی این شخصیت ها »صوفی « است حافظ در برخی از اشعار، به تندی به صوفی و صوفیان تاخته و ایشان را آماج تندترین اتهامات و انتقادات قرار داده و در پارهای دیگر از شعرها از نظرگاهی مثبت و همدلانه به آنها نگریسته است و این یعنی نگاه حافظ به صوفی دچار نوعی نوسان است در این جستار کوشش شده تا شخصیت صوفی از نظرگاه حافظ ، تا حد ممکن بدون توسل به هرگونه تاویل یا تفسیر یا ارجاع برون متنی ، تنها با بهره جستن از متن شعر شاعر و در دامنه ی کل غزلیات حافظ ، مورد تحلیل قرار گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
فرهادیان، امیرافشین،1403،جایگاه صوفی در غزلیات حافظ،نوزدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ
ارائهشده در
مجموعه مقالات نوزدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ8 تیر 1403