چکیده مقاله
مضمون یکی از مهم ترین مفاهیم انتقادی و مرکزی ادبیات در جهان است دستیابی به مضامین آثار ادبی در دنیا کاری بسیار تخصصی و دشوار و در عین حال بنیادی شناخته میشود ارتباط مضمون با کار نظریه و نقد ادبی نیز بر کسی پوشیده نیست و برخی دستیابی به مضمون را یکی از مهم ترین رسالتهای نقد ادبی می دانند؛ از چنین دیدگاهی مضمون یابی کاری انتقادی است که ضرورتا باید ذیل نظریه ای ادبی صورت گیرد نکته مهم دیگر شگردهای مضمون سازی است که در سبک های متفاوت، به روش های متفاوتی شکل گرفته است برجسته ترین مضامین به کمک آرایه های ادبی ساخته شده اند و به نظر می رسد برخی از شگردهای مضمون سازی در ساخت امثال فارسی هم به کار گرفته شده است مثل ها ، به عنوان ستون فرهنگ مردم و یکی از اقسام ادبی همواره مورد توجه شاعران بوده است ؛ چنان که حتی کاربرد مثل و تمثیل و استشهاد یکی از شاخصه های سبکی به شمار می آمده است ضرب المثل های فارسی ، افکار خردمندانه نسل های پیشین ایرانیان است که معمولا در قالب زبانی کوتاه، آهنگین و ادبی به ویژه شعری هستند اغلب این ضرب المثل ها معانی و ساختاری ساده دارند که به آسانی می توان آنها را به خاطر سپرد و در ارتباطات شفاهی و نوشتاری به کار برد مقالات بسیاری ضرب المثل های فارسی را از منظرهای متفاوتی بررسی نموده اند اما پژوهشی که صرفا به بررسی مضامین بنیادین ضرب المثل ها پرداخته باشد، انجام نشده است و با توجه به تحقیات انجام شده در این زمینه بر آن شدیم که این مضامین کلیدی را فهرست نماییم و زیر مدخل هر کدام چندین مورد ذکر کنیم و نتیجتا به این نکته رسیدیم که این مضامین ، بیشتر حول محور مسائل اجتماعی فرهنگی و گاها اقتصادی و به ندرت، مسائل سیاسی اختصاص داده شده است روش تحقیق ، کتابخانه ای گزینشی و به شیوه تحلیل محتواست و دستاوردهای آن نشان دادن گستره، میزان و چگونگی بهره گیری از ضرب المثل ، در زندگی روزمره است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�نصاری کیا، امید،1403،نقد و بررسی مضامین بنیادین ضرب المثل ها،نوزدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ
ارائهشده در
مجموعه مقالات نوزدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ8 تیر 1403