نماد گرای طبیعی در شعر محمود درویش : مطالعه موردی

چکیده مقاله

این مقاله یک مطالعه ی مورد ی است که به بررسی نمادگرایی عناصر طبیعی در یکی از آثار محمود درویش ،شاعر عرب ، می پردازد نماد یکی از ابزارهای هنجار گریزیوآشنا زدایی در شعر بوده است شاعر با ابزار نمادگرایی معنایی را که برای خواننده تکراری و آشنا است بیگانه می کند و از این رو موجب گسترش معنا در شعر می شود نمادگرایی بخاطر ایجاد پیچیدگی و دوری از صراحت به یکی از پرکاربردترین ابزار درشعر تبدیل شده است شاعران زیادی از نماد برای بیان کردن نظرات ،افکار و اندیشه های اجتماعی ، اقتصادی ،سیاسی و هنری خود استفاده کرده اند پژوهش موردی حاضر که به روش تحلیلی توصیفی صورت گرفته ، به مقوله ی نماد پردازی در کتاب شعر چشمان ذاتا مشکی از محمود درویش می پردازد و چنین نتیجه می دهد که محمود درویش در خلق اشعار خود از نماد برای ایجاد چند معنایی ، ابهام و عمق بخشی استفاده کرده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

Ali Dousti

کارشناسی ارشد آموزش زبان انگلیسی، مدرس در دانشگاه باختر ایلام

�وستی، علی،1403،نماد گرای طبیعی در شعر محمود درویش : مطالعه موردی،نوزدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات نوزدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ8 تیر 1403