چکیده مقاله
پیشرفت سریع فناوری های هوش مصنوعی ظهور پدیده ای نو به نام جعل «عمیق» را به دنبال داشته است؛ پدیده ای که با ترکیب یادگیری عمیق و الگوریتم های تولید تصویر و صوت امکان خلق محتوای جعلی با ظاهری کاملا واقعی را فراهم کرده است این فناوری در کنار کاربردهای مثبت خود چالش های جدی در حوزه حقوق کیفری ایجاد کرده است؛ به ویژه در تعیین حدود مسئولیت توسعه دهندگان الگوریتم ها و امکان جرم انگاری رفتارهای فریبکارانه ناشی از آن هدف این پژوهش تحلیل مبانی فقهی و حقوقی جرم انگاری جعل عمیق و تبیین معیارهای انتساب مسئولیت به توسعه دهندگان سامانه های هوش مصنوعی است روش تحقیق توصیفی تحلیلی و مبتنی بر بررسی منابع کتابخانه ای و تحلیل تطبیقی نظام های حقوقی ایران، ایالات متحده و اتحادیه اروپا است نتایج تحقیق نشان می دهد که جعل عمیق با خدشه دار کردن اعتماد عمومی تهدیدی برای کرامت انسانی و امنیت اطلاعاتی محسوب می شود و در صورت بی توجهی قانون گذار می تواند به ابزاری برای ارتکاب جرایم پیچیده و نقض حریم خصوصی بدل گردد از سوی دیگر احراز قصد مجرمانه در نظام های مبتنی بر هوش مصنوعی با دشواری های جدی مواجه است؛ زیرا تصمیم گیری در این سیستم ها غالبا خودکار و فاقد عنصر ذهنی انسانی است در پایان پژوهش بر ضرورت تدوین قانون خاص در زمینه جعل عمیق، تعیین مسئولیت توسعه دهندگان و تنظیم تعادل میان حریم خصوصی، آزادی بیان و امنیت عمومی تاکید می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
مصطفی دهقان بنادکی
کارشناسی ارشد حقوق جزا و جرم شناسی واحد تفت دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران
شیوه ارجاع
�هقان بنادکی، مصطفی،1404،جرم انگاری جعل عمیق (Deepfake) و چالش مسئولیت کیفری توسعه دهندگان الگوریتم،کنفرانس هوش مصنوعی در اقتصادهای نوظهور و کسب وکارهای دیجیتال،یزد
ارائهشده در
مجموعه مقالات کنفرانس هوش مصنوعی در اقتصادهای نوظهور و کسب وکارهای دیجیتال21 آبان 1404 · یزد