چکیده مقاله
ناترازی انرژی به عنوان یکی از چالش های ساختاری اقتصاد ایران، نقش مهمی در ناپایداری متغیرهای کلان، به ویژه نرخ تورم ایفا می کند این پژوهش با هدف بررسی اثرات ناترازی انرژی و سرمایه گذاری زیرساختی بر نرخ تورم، از مدل خودرگرسیونی با وقفه های توزیع شده ARDL استفاده کرده است دوره زمانی مطالعه، سال های ۱۳۸۰ تا ۱۴۰۲ را دربر می گیرد و متغیرهای کلیدی شامل شاخص ناترازی انرژی، سرمایه گذاری زیرساختی در بخش انرژی، نرخ بهره بین بانکی و تولید ناخالص داخلی است نتایج آزمون مانایی نشان می دهد که متغیرهای مدل ترکیبی از مرتبه های هم جمعی مختلف اند و در نتیجه، استفاده از رهیافت ARDL مناسب است مدل بهینه با وقفه ۲ انتخاب و برآورد شد یافته ها حاکی از آن است که ناترازی انرژی در بلندمدت اثر مثبت و معناداری بر تورم دارد، در حالی که سرمایه گذاری زیرساختی اثر منفی و معنادار داشته و به کاهش تورم کمک می کند نرخ بهره در این مدل تاثیر معناداری نشان نداد آزمون پایداری CUSUM نیز ثبات ساختاری مدل را تایید کرد این نتایج نشان می دهد که کاهش ناترازی انرژی از طریق تقویت سرمایه گذاری زیرساختی می تواند به عنوان یکی از ابزارهای سیاست گذاری برای کنترل تورم در ایران در نظر گرفته شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�رفانی، علیرضا و جهانی، نیما،1404،تحلیل تجربی اثر ناترازی انرژی و سرمایه گذاری زیرساختی بر نرخ تورم در ایران: رهیافتی از مدل ARDL،همایش ملی بازسازی زیرساخت ها و رفع ناترازی ها در راستای سرمایه گذاری برای تولید،سمنان
ارائهشده در
مجموعه مقالات همایش ملی بازسازی زیرساخت ها و رفع ناترازی ها در راستای سرمایه گذاری برای تولید20 آبان 1404 · سمنان