چکیده مقاله
PEO اکسیداسیون الکترولیتی پلاسما PEO از روش های مناسب برای ایجاد پوشش های سرامیکی روی سطح آلیاژهای سبک است این فرایند با تشکیل لایه ی اکسیدی متخلخل و نسبتا زبر امکان مهندسی ریز ساختار و کارکرد سطح را فراهم می کند در این پژوهش، پوشش های روی آلیاژ منیزیم حاوی عناصر نادر خاکی Mg RE در الکترولیت فسفات سیلیکات با و بدون نانو صفحات دی سولفید تنگستن WS تهیه و اثر افزودنی بر ریزساختار و مقاومت به خراش ارزیابی شد ریز ساختار پوشش ها با میکروسکوپ الکترونی روبشی نشر میدانی FESEM بررسی و اندازه ی منفذ و تخلخل سطحی با Image بررسی شد آزمون نانو خراش با بار ثابت انجام شد و از سیگنال های نیروی نرمال و نیروی مماسی میانگین ضریب اصطکاک، شاخص پایداری تماس COV و عمق باقی مانده شیار استخراج شد نتایج نشان داد در غلظت WS تا غلظت ۱ گرم بر لیتر کاهش شدت ریز جرقه ها به متراکم تر شدن لایه ی بیرونی و کاهش پیوستگی شبکه ی تخلخل منجر می شود؛ در نتیجه سبب کاهش COV و بهبود آن می شود در غلظت های بالاتر ۱ ۵ ۲ WS ، تجمع صفحات و ناهمگنی موضعی روند بهبود را محدود و تخلخل موثر را افزایش می دهد این نتایج نشان می دهد افزودن کنترل شده ی WS مسیر موثری برای تنظیم ریز ساختار و ارتقای مقاومت به خراش پوشش های PEO روی Mg RE فراهم می کند
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
رضا قاضی طباطبایی
استادیار گروه مهندسی مواد دانشکده فنی مهندسی مکانیک دانشگاه تبریز
محمد علی پور
دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی مواد گرایش سرامیک دانشگاه تبریز
شیوه ارجاع
قاضی طباطبایی، رضا و پور، محمد علی،1404،اثر نانوصفحات WS* به عنوان افزودنی به الکترولیت بر مقاومت به خراش و ریز ساختار پوشش های اکسیداسیون الکترولیتی پلاسما روی آلیاژ Mg-RE،هفتمین کنفرانس ملی مهندسی مواد، مهندسی شیمی و ایمنی صنعتی،اسفراین
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس ملی مهندسی مواد، مهندسی شیمی و ایمنی صنعتی19 آبان 1404 · اسفراین