چکیده مقاله
نانوکامپوزیت های اپوکسی تقویت شده با ذرات معدنی معمولا با چالش های جدی مانند پراکندگی نامناسب و چسبندگی ضعیف در سطح مشترک مواجه هستند در این تحقیق، برای غلبه بر این موانع، زئولیت طبیعی با استفاده از پلاسمای رادیوفرکانسی آرگون اصلاح سطح شد و نانوکامپوزیت ها با ۱۰ وزنی زئولیت تهیه گردیدند آنالیزهای طیف سنجی مادون قرمز تبدیل فوریه کاهش گروه های هیدروکسیل سطحی را تایید کرد که منجر به سازگاری بهتر ذرات با بستر پلیمری شد مشاهدات میکروسکوپ الکترونی روبشی گسیل میدان نشان داد که این اصلاح، سطحی توزیع یکنواخت و جلوگیری از کلوخه ای شدن ذرات را به دنبال داشته است نتایج آزمون خمش سه نقطه کاهش قابل توجهی در مدول الاستیسیته و افزایش انعطاف پذیری کامپوزیت نهایی را نشان داد در مجموع این مطالعه اثبات می کند که اصلاح سطح زئولیت با پلاسمای آرگون یک راهکار موثر برای دستیابی به نانوکامپوزیت اپوکسی با ساختار یکنواخت و خواص مکانیکی انعطاف پذیری بهتر است
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
نسرین همپاییان
دانشجوی دکتری؛ دانشکده فیزیک دانشگاه تبریز تبریز ایران
فاطمه بهار لونژاد
دکتری دانشکده فیزیک دانشگاه تبریز تبریز ایران
محمد علی محمدی دورباش
دکتری؛ دانشکده فیزیک دانشگاه تبریز تبریز
سید جلال پسته ای
دکتری دانشکده فیزیک دانشگاه تبریز تبریز
شیوه ارجاع
همپاییان، نسرین و لونژاد، فاطمه بهار و محمدی دورباش، محمد علی و پسته ای، سید جلال،1404،بررسی تاثیر پلاسما بر روی سختی نانوکامپوزیت اپوکسی تقویت شده با زئولیت،هفتمین کنفرانس ملی مهندسی مواد، مهندسی شیمی و ایمنی صنعتی،اسفراین
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس ملی مهندسی مواد، مهندسی شیمی و ایمنی صنعتی19 آبان 1404 · اسفراین